Әкем асқар тауым, анам қос шынарым эссе жұмысы

Әкем – асқар тауым, жан досым

Анам – сүйенішім, қос шынарым

Ата-анасын ардақтамаған ұл – нағыз қылмыскер. Ешбір ұлдың анасына бейжай қарауына құқы жоқ.

Ги де Мопассан

Отбасы тәрбиесiнде әкенiң де, ананың да орны бөлек емес пе? Себебі, әке де, ана да бала үшін алғашқы ұстаз. Менің ата- анам мен үшін тек ұстаз емес, олар менің мақтанышым, өмірдегі тірегім, аспандағы айым, жерімдегі гүлім...Мен бақытты баламын, себебі мен бақытты отбасында өмір сүремін. Сыйластық, түсіністік, жауапкершілік сезімдері менің отбасымнан табылады. Бұл қасиеттер менің ата-анамның үлгі-өнегесі... Кез келген уақытта біз осы қасиеттерді басып өтпеуге тырысамыз...

"Қатты тәртiп көрсе бала күнiнде,Өнерiмен қуантады түбiнде.Бала ненi бiлсе жастан, ұядан–Өле-өлгенше соны таныр қиядан, - деп, ХI ғасырда Жүсiп Баласағұн жырлағандай, ұяда нені көрсең, ұшқанда соны ілетініңді мен енді ғана түсінгендеймін. Өйткені мен болашақта ата-анамның берген ақыл-кеңесін аяқ асты еткім келмейді. Болашақта менің қамқор әкем мен аяулы анам мені мақтан етсе екен деймін.

Ана– бала тәрбиесiндегi ерекше тұлға. Тәрбиенiң негiзi "ананың әлдиiнен" басталады емес пе?! Ананы кімдер жырламады десеңізші?! Мұхтар Әуезовтің «Абай жолы» романында Абайдың әжесі мен анасының берген тәрбиесі Абайды өмір бойы түзу жолға жетелегені айқын бейнеленген.

Ұлы Жамбыл да Домалақ ананың қадiр-қасиетiн, әулиелiгiн терең түсiнiп, үлкен жүрекпен жырлайды. Өзi де ұлы анасына тағзым ете тiл қатады. Жүсiп Баласағұн атамыздың "Құтты бiлiк" еңбегiндегi ойлар ана сүтiмен дарыған қасиеттi дәстүрлер халықтың салт-санасынан берiк орын алатындығы айтылған.

Мен де анамды бар жаныммен жақсы көремін және аялаймын. Әрине мен оны дүниедегі ең бақытты адам еткім келеді. Барлық бақыт пен ғажап нәрселер анамның аяғының астында тұрса екен деп тілеймін, ренжітпей қадір тұтқым келеді.

Ал әкеме келетін болсам, әке мен үшін шынында да асқар тау, алып тұлға. Әкем... Әкешім... «Әке» сөзін естігенде жүрегім елжіреп, ерекше бір көңіл – күйге бөленемін. Себебі, менің әкемдей әке басқа ешкімде жоқ сияқты... Бүгінгі шығармамның негізгі бөлігін әкеме арнығым келіп отыр.

Есімім Дархан. 7-ші сынып оқушысымын. Отбасындағы екі әпкемнен кейінгі жалғыз ұлмын, әрі кенжесімін. Сондықтан, мені отбасымның әр мүшесі еркелетіп, төбемді көкке жеткізеді. Әкетайым жұмыстан келе салып, аяқ киімін шешпестен «Дәконтай, қайдасың» деп, ең алдымен мені іздейді... мен жүгіріп, әкемнің жылы алақанын қолыма алып, маңдайымнан иіскеткеннен кейін ғана, әкем шешініп, үйге кіреді. Әкемнің маңдайымнан иіскеп, арқамнан қағуы мен үшін өте қымбат...мұны сөзбен айтып, қаламмен жазып жеткізу мүмкін емес.

Аспан әлемінде не көп? Жұлдыз көп... Сол жұлдыздарға мен әкемнің бойына дарыған қасиеттерін атар едім... Сабырлы, шыдамды, жігерлі, мейірімді...айта берсем сөз жетпес.