Аманатқа қиянат жасалмаған туралы шығарма, 8-сынып

Аманатқа қиянат жасалмаған

Қазіргі таңда сыйлы қарияларымыздың ұрпаққа тапсырған аманаттары нағыз байлықтан артық болмаса кем емес. Біз өзімізге тапсырылған аманатымызды жылы құшағымызға басып, топырағымызда мәпелеп, ұрпақтан-ұрпаққа жеткізіп тамырын терең жаюуымыз керек. Аманат ертеден келе жатқан аса қастерлі ұғым. Қазақта Әйел- ерге, Жер-елге, Болашақ- бүгінге, Халық- басшыға аманат. Ал аманатқа қиянат жасамау, сақтау, жеткізу, құрметпен қарау –әрбіріміздің парызымыз. Аманатты сақтамау адамгершіліктен аттау болып табылады. Қазақ халқы аманатты аялаған халық.

Әдеби кітаптарда «аманат» жайлы көптеген аңыз-әңгімелер бар. Мысалы, бір адам түнде тұрып моншаға бармақ болады. Ол досына өзімен баруын өтінеді. Екеуі жолда келе жатады. Қасындағы досы оған білдірмей басқа жолға түсіп кетеді.Ал жаңағы адамның артына бір ұры ілесіп келе жатады. Міне, олар моншаға да жетті. Кірместен бұрын қолындағы жүз алтынын ұрыға береді. Бірақ өзінің алтынын ұрыға емес, досыма беріп жатырмын деп ойлайды. Моншадан шыққан соң алтынын түгелімен алады. Сол кезде ғана оның басқа адам екенін байқайды. Одан кім екенін сұрайды. Мен жай ғана ұрымын деп жауап береді. Онда сен неге менің алтынымды ұрламадың деп таңырқап тұрады. Мен сенің алтыныңды ұрлауға дәтім жетпеді. Себебі «аманатқа қиянат жасау- ерлік емес» деп жауап береді.

Егер саған бір адам аманат тапсырса, мүмкін болса, оны қабылдама. Себебі, аманатты қабылдау өте қиын іс болып табылады. Аманатты аман тапсыруың керек. Адамгершілік пен мәрттік жоралғысы солай: аманатты қабыл алған екенсің, жақсы сақтағын, сонда иесіне аман тапсырасың.

Әліпбай Әлидос

8-сынып оқушысы

№221 негізгі орта мектебі

Қызылорда облысы Жаңақорған ауданы