Атасы мен немересі туралы әңгіме, 3-сыныпқа арналған

Атасы мен немересі

Көктем мезгілі. Күннің көзі нұрланып, сәулесін айналаға шашып тұр. Әзімбек ата далаға шығып, ауа райының тамаша екенін байқады. Үйдің жанында жүрген немересін шақырады. – Ата, шақырдыңыз ба? – деп немересі атасына келді. – Иә, балам. Бүгін ауа райы өте тамаша екен. Бау-бақшаға барып, ағаш отырғызып келейік, – дейді Әзімбек ата. Немересі қуанып, екеуі бау-бақшаға келеді. Айнала бүршік жарып жатқан үлкен-үлкен ағаштарды көріп, немересі таң қалады. – Ата, бұл ағаштарды кім отырғызған? – деп сұрақ қояды. Атасы ағаштарға қарап, бір күлімсіреді де, балам бұл оқиға былай болған еді деп сөзін бастады. Сендей шамалас жаста едім. Балалармен ойнап жүріп бір ағаштың бұтағын сындырып алдым. Сол кезде әкем мені осы жерге алып келіп, сындырып алған бұтақты отырғызады. Әкем еш сөз айтпады. Менде ештене түсінбей екеуміз үйге қайттық. Бір-екі ай өткеннен кейін осы жерге қайта келдік. Әкем сонда: «Көрдің бе балам, біз отырғызған ағаш қайта бүршік жаруда. Есіңде болсын, жайқалып өсіп тұрған ағаштар бір жағынан табиғаттың көркі болса, екінші жағынан ластанып жатқан ауаны бойыңа сіңіріп, адамзатқа таза ауа береді. Сол себепті ағаштарды сындыруға болмайды,» – деп сөзін аяқтады. Сол сәттен бастап әкем еке

Айболат Таласпаев