Кітап – біздің досымыз ашық сабағы 2 сынып

Сабақтың тақырыбы: Кітап-біздің досымыз

Сабақтың мақсаты: Білімділігі: кітаптың адам өміріндегі маңызы, ғылым мен білімнің пайдасы және кітапхананың мәдени-ағарту, ғылыми көрсеткіші мекеме екендігі жайлы түсіндіру.

Дамытушылығы: оқушылардың тіл байлығын, шығармашылық қабілеттерін, кітап оқуға қызығушылықтарын арттыру.

Тәрбиелілігі: оқулықты құрметтей білуге, күтіп ұстауға, ұқыптылыққа, білімділікке, адамгершілікке тәрбиелеу.

Көрнекілігі: ұлылар ұлағаты, кітап көрмесі, тақырыптық плакаттар, алма ағашы.

Сабақтың барысы: 1. Ұйымдастыру кезеңі.

Қызығушылықтарын ояту. Жұмбақ шешу.

Қабат – қабат қаптама,

Ақылың болса аттама. (кітап)

Ұсынған қойнынан,

Білімнің үлесі.

Шықпайды ойыңнан,

Досың ғой білесің. Бұл не? (кітап)

Олай болса, бүгінгі сабағымыздың тақырыбы: «Кітап біздің досымыз» деп аталады.

«Білім» кезең.

Кіріспе. Кітап – біздің рухани сарқылмас қазынамыз. Кітап – ғылым. Бұл бүкіл адам баласына ортақ. Білім жемісі халық арасына жаюшы, таратушы. Кітап – ақылдың кені, бар білімнің ғылымның бастауы. Өз бетімен кітап оқып, оның көмегімен үздіксіз білім алған, сөйтіп атақты ғалым болған адамдар дүниежүзінде аз емес. Қазақтың ұлы ақыны Абай Құнанбайұлы өз білімін өз бетімен ізденуімен, кітапты көп оқуының арқасында жетілдірді, әрі бірнеше тілдерді меңгерді, алдыңғы қатарлы ойшылдардың еңбектерімен танысады. Кітап – сендердің дүниетанымадарыңды кеңейтіп, рухани жан дүниелеріңді оятады, ақылшыларың болады. Ең алғаш қазақ даласында кіпап жазған кім ?

Кітап – өмір ұстаз. Кітап – рухани құндылық. Кітап - біздің досымыз ғана емес, мәңгілік тұрақты серігіміз. Кітап ел мен жерді сүюге, талапты, кішіпейіл болуға, төзімділікке баулиды.

Кітап та алма ағашы,

Жемісін біздер теретін.

Тәтті алмаға балашы,

Кітабыңнын әр бетін, - деп

Мұзафар Әлімбаев атамыз жырлағандай, бүгінгі сабағымызда бізде кітапты алма ағашына балап отырмыз. Енді мына алма ағашына кітап туралы білетінімізді кластер құру арқылы айтайық.

Кітапты ортаға шақырайық. Өзінің қалай жасалғаны туралы қысқаша айтып берсін.

1.Слайд.

Кітап: Мен адамның досымын. Менің атым – кітап. Мені жасау үшін адам баласы көп еңбек сіңірді. Алдымен адам орманнан ағаш кеседі. Оны фабрикаға апарады. Фабрика ол ағаштан қағаз болады. жасап шағарады. Содан соң оған авторлар жазады. Суреттер салады. Баспахана жазулар мен суреттерді басып, кітап етіп шығарады. Жұмысшылар машинамен пойыздарға тиеп, ауыл-ауылға, қала-қалаға таратады. Міне, мен сенің қасында тұрмын, мені күтіп жыртпай ұста. Мен сенімді досыңмын.

1-Оқушы: Кітап! Сен адамзаттың жақын досы!

Келмейді сөзі сені оқымай көңіл хошы.

Ел мұңы, өмір сыры,ақын жыры,

Басылған таңба болып өзіңде осы.

Кітап! Сөйлесіп өзіңменен тіл қатамын,

Еріксіз сөзімді жұртқа тыңдатамын.

Жеткізіп өткендердің өсиетін,

Шешіліп кейде достай сырласамын.

1.Слайд. Әнұран Бір нәрсе білмегенді білгізеді, Өзіңді тұрсаң қарап күлгізеді. Жалғанда әңгімесі сондай қызық, Жаныңды оқи берсең кіргізеді.

«Поэзия минуты». Енді кітап туралы ақындырымыз қалай жырлаған екен, тыңдап көрелік.

2-оқушы: Адамның досы кітап, өмір кілті,

Тең келмес оған жиған дүние мүлкі

Ақылшы, жанға серік, жол бастаушы,

Асыл ой, қазынасы, өмір көркі.

3-оқушы: Тұрады басын құрап әріп неден,

Басталған білім басыәліппеден

Қарасақ шалқар теңіз,түпсіз мұхит,

Оқысақ кітап сырын ашып неден.

Түлекті тәрбиелер кітап мектеп

Өседі сол кітаптан бұтақ көктеп.

Молайтып ақылыңды сан еселеп,

Береді білім нәрін кітап көптеп.

4-оқушы: Кітапты оқымайды сыйламаған,

Білімге жанын жанып қиналмаған.

Өсірген кімнің болсын ой-өрісін,

Сол кітап бек ақылшы күнде маған.

5-оқушы: Білім алар көп адам

Жақсы нәрсе жоқ одан,

Қызыға кеп оқимын,

Кітап көрсем жаңадан.

Кітап-маған ұнады,

Кітап- білім бұлағы

6-оқушы: Кітап- өмір айнасы,

Көпке тиер пайдасы,

Кітап-өмір шырағы,

Тәлім беріп тұрады.

7 оқушы: Кітап жинап түптеймін –жыртылмасын,

Мұқабасын бүктеймін қырқылмасын

Таза болсын беттері сызылмасын

Көрген кісі кітабы кір демесін.

8оқушы: Айдын шалқар кейде бір Кітапты тұнған көл дерсің Ауадай қажет бейне бір Таппасаң нәрін шөлдерсің

Көрініс: Т.Дәуренбековтың «Кітаптар мұңы»

Автор :Мектептің отын қоймасына біреу бір құшақ кітап әкеліп тастады. Есік қайта жабылуы мұң екен,шеткерірек түскен бірі басын көтеріп алды.»Қайда келдік» дегендей жан-жағына қарап сәл отырды да, жанында жатқан көршісін түртті. Ол қозғала қоймап еді, жұлқып-жұлқып қалды.