Мен таңдаған мамандық тақырыбындағы эссе, қазақ әдебиеті

Ақтөбе облысы Ақтөбе қаласы №20 орта мектеп-лицейінің қазақ тілі мен әдебиеті пәні мұғалімі Жанмолдина Ләззат Мейрханқызы

Мен таңдаған мамандық- мамандықтың төресі

(эссе)

Адам баласы дүниеге келіп, ес біле бастағаннан бастап-ақ ата-анасы баласының неге бейім екені, табиғаты неге жақын екені туралы сезе бастайды. Бала есейе келе мектеп қабырғасында жүргенде қай пән өз табиғатына сай екенін, жүрегіне жақын екенін біледі. Мысалы, кей бала нақты математика, физика, химия пәндерінде өздерін суда жүзген балықтай сезінсе, кей бала өзіне ана тілі, әдебиет, тарих пәндерін жақын тұтады.

Мен осы айтылғандардың соңғысының қатарынанмын. Әдебиет десе, тарих десе алдыма жан салмастан сайрайтынмын. Шығармашылық тапсырмалар берілсе, қиялыма ерік беріп, бір көсіліп қалушы едім. Біреуге өзім түсініп тұрған, білетініме сенімді болып тұрған дүниені тәптіштеп түсіндіргенді жаным сүйетін. Лирикалық жырларды оқығанда ерекше сезімді бастан кешіретінмін. Міне, осы бала қиялым менің әдебиет әлеміне деген қызығушылығымды оятты. От ауызды, орақ тілді би-шешендеріміз бен ақиық ақындарымыздың, әр сөздің сиқырлы бояуын жан-тәнімен сезінетін жазушыларымыздың сүбелі сөзге толы асыл мұраларын оқып, көңілге тоқыған мына менің өмірімде қазақ әдебиетінің орны ерекше болды. Адам баласына қуаныш сыйлайтын, сезімімізді тәрбиелеп, байытып, азаматтық тұлға қалыптастыратын, жарасымды әдеби тілде сөйлеуге үйрететін әдебиеттің әр адамның өмірінде, қоғамдық болмыс тіршілікте алатын орны ерекше деп ойлаймын. Мұхтар Шахановтай тілін төрге сүйреп, биік тұғырға қондырған, ана тілін дәріптеген нар тұлғаның, айналамдағы мәдениеттілік пен қазақи салт-дәстүрді қатаң ұстаған ардақты ұстаздарымның арқасында тілге деген құштарлығым одан сайын артып, шабытым шарықтай түсті.

Міне, мен сол кезде өзімнің болашақта ұстаз болатынымды іштей шештім. Ұстаздық – қиындығы мен қызығы қатар жүретін ұлы жол. Болашақ ұрпақтың саналы тәрбиесі мен сапалы біліміне, қоғамдағы беделіне жауапкершілік арттыратын сүбелі жол. Осы жауапкершілікті сезіне отыра, ұрпақ тәрбиелеуде қажымай еңбек еткен, талай тосқауылға төтеп берген, қыршын жастарын қиған әдебиетіміздің Ұлы тұлғаларының сара жолын неге жалғастырмасқа. Бұл менің қолымнан келетініне күмәнім жоқ.