Менің отбасымның жәдігері тәрбие сағатына арналған материал

Менің отбасымның жәдігері

Қазақстан халқына Президент Нұрсұлтан Назарбаевтың 2 бөлімнен тұратын «Ұлы даланың жеті қыры» атты мақаласы жол тартты.Елбасы өзі айтқандай мақала «Рухани жаңғыру» бағдарламалық мақаласының жалғасы іспетті. «Ұлы даланың жеті қыры» атауымен халыққа арналған бұл мақала еліміздің тамыры тереңде жатқан төл тарихын қайта жаңғыртпақ . Бұл – тарихқа деген дұрыс ұстаным. Сол арқылы түп тамырымызды білуге, ұлттық тарихымызға терең үңіліп, оның күрмеулі түйінін шешуге мүмкіндік туады. «Кейінгі жылдары табылған тарихи жәдігерлер біздің бабаларымыздың өз заманындағы ең озық, ең үздік технологиялық жаңалықтарға тікелей қатысы бар екенін айғақтайды. Бұл жәдігерлер Ұлы даланың жаһандық тарихтағы орнына тың көзқараспен қарауға мүмкіндік береді»- деп атап өтілген мақалада.

Осы бағытта сыныбымда оқушыларға жәдігер туралы жан-жақты терең түсінік беріп, отбасылық жәдігерінің тарихын білуге, құрметтеуге тәрбиелеу мақсатында «Менің отбасымның жәдігері» атты іс-шара өтті.

Қарастырылған сұрақтар:

1. Сіздің үйдегі құнды тарихи жәдігер не?

2. Ол зат сізге несімен құнды? Сақтаудағы мақсатыңыз не?

3. Жәдігер кімнен келе жатыр? Қай уақыттан бері?

4. Бала тәрбиесіне қаншалықты маңызы бар?

Өткенге ой салып, оны зердеге тоқу тарихты тірілтумен бірдей. Кешегісіз бүгін жоқ десек, ұлттық ұстаным ұмытылмауы керек. Қара жер қойнында қаншама қазына көмулі жатыр. Ал, зерттеліп, тарихқа енгені қаншама.

Ғұлама ғалым Әбу Насыр әл-Фараби: "Халық өткен өмір тарихын білмесе, өзінің сүріп жатқан дәуірінің қадірін бағалай алмайды" десе, Баласағұн бабамыз: "Болашақ өткен тарихты білуден басталады" деген екен. Бүгінгі қоғам да тарихты құрметтеуге мән беріп келеді.

«Болған талай қалалар да халық та,

Уақыт көмді бәрін жердей табытқа.

Болған талай ауылымыз, тайпамыз,

Енді соның ізін тауып, байқаңыз» - деп Жүсіп Баласағұн бабамыз айтқан, көмілген тарихтың сыры мен шежіресі сонау ауылда, елді-мекендерде жатыр десек, қате айтқандық болмас. Сол тарихтың жоғын жоқтап, ел-жұрттың аузынан естелік әңгімелер тыңдап, көненің көзі жәдігерлерді жинап келер ұрпаққа аманат етсем деп жүрген ел ағаларының да ортамыздан табылатыны да қуанышты жағдай.

Іс-шара барысында әр отбасы өздерінде ұзақ жылдар бойы сақталған жәдігерлерімен таныстырды.

Ахмедияровтар отбасының жәдігері - «Қазақ әдебиеті» кітабы. Ол 20 ғасырдың 1931 жылы шыққан. Сонда бұл кітапқа 85 жыл болды. Бұл кітаппен олардың нағашы атасының анасы мектепте оқыған. Ішіндегі қазақ ертегілері латын әріппен жазылған. Кітап Ахмедияровтар отбасының арғы әжесінен нағашы атасына көшкен. Ал атасы кітапты Досханның анасына береді. Осы кітап Қазақстан тарихының кішкентай бір бөлігі болып, ата-бабамызды есте сақтап, халқымызды мақтан етуге тәрбиелейді. Кітапты сақтап, кейін өз ұрпағына да қалдырып отыр.

Мамаз отбасының жәдігері - «Қожай қызыр береке» атты кітабы. Жеті атаны білу – бұрынғы өткен ата-бабалардың әруағына тағзым етіп, құрмет көрсету, жеті рулы ел-жұрттың мұң-мұқтажын, асыл арманын бойына жинап жүрген ел жақсыларының кісілік қасиеттерін, ерлік қабілетін жастарға өнеге етіп ұсынудың бір белгісі. Әке, бала, немере, шөбере, шөпшек, жүрежат, туажат деген тізбек жасапты. Бұл шыңдығында қазаққа танысымды келеді. Жеті атасын білмегенді жұрт: «Жеті атасын білмеген жетесіз» деп кіналаған. Қазақта «Жеті атасын білген ұл, жеті рулы елдің қамын жер» деген аталы сөз де бар. Осылайша Мамаз атасы «Қожай қызыр береке» атты кітапты өсиет ретінде қалдырып кеткен. Мамаз Аяужанның руы – Қожай. Аяужанның жеті атасы: Мырзабек, Мөңкебай, Ақүрпек, Өркенбай, Естемес, Мамаз, Ержан. Осы кітапта бұл отбасының тарихы бар. Оны қазіргі…