Өзімізді жеткілікті танимыз ба? Танымдық мақала

Өзімізді жеткілікті тани аламыз ба?

Айдана Қалманбаева

Өзіңді таны…..

Қазіргі қоғам – жарыс алаңы секілді. Барлығы асығыс: біреу табысқа жетуге, біреу армандарын қуып, біреу жай ғана күнін көруге тырысады. Адам үнемі бір жерге асығып барады, бір жоспарға үлгеруге тырысады. Ал сол жолда жүріп отырып, ең маңызды нәрсені — өзін жоғалтып алатынын сезбей де қалады.

Адам өзін қалай ұмытып кетеді?

Бұл бір сәтте бола салмайды. Бұл — баяу үдеріс. Таңнан кешке дейінгі күйбең, басқа адамдардың сенен күтетін үміті, “жақсы болу керек”, “үлгеру керек” деген ішкі қысым — бәрі-бәрі адамның шынайы “менін” естіртпей тастайды.

Кейде адам өзін тек бір рөлдің ішінде ғана сезінеді: оқушы, студент, қызметкер, біреудің баласы, досы, сүйіктісі. Ал сол рөлдер артында шын сен қалып қояды.

Өзіңді ұмыту белгілері қандай?

Көңіл қуанышының бәсеңдеуі. Бірдеңе істеп жатсаң да, шын ләззат алмайсың. Өмір қызықсыз, бос, тіпті кейде мағынасыз болып көрінеді. Өз уақытыңды неге жұмсап жатқаныңды білмейсің. Басқалар сені көреді, бірақ өз көзіңе өзің көрінбейсің.

Бір сәтте “Мен кіммін?” деген сұрақ туындайды. Ал жауабы — үнсіз.

Өзіңе қайта оралудың жолы бар ма?

Бар. Әрине, бар. Бірақ ол жол сырттан емес, ішіңнен басталады.

Жалғыз қал. Өзіңмен үнсіз отыр. Ішіңдегі балаға құлақ түр. Сен кішкентай кезіңде неге қызығушы едің? Не сені тірілтетін еді?

Шығармашылықпен айналыс — жаз, сурет сал, ән тыңда, табиғатта серуенде.

“Не істеу керек?” деп емес, “Не сезініп тұрмын?” деп сұрап үйрен.

Күн сайын өзіңмен кішкентай болса да диалог орнат.

Өзімізді таниық!

Өзіңді тану — бұл мәреге жету емес, бұл — өмір бойғы сапар. Бірақ сол жолда әр адым сайын сен өзіңе жақындайсың. Өзіңді тапқан сайын өмір шынайы бола бастайды.

Ең бастысы — кеш емес.

Сен қай кез болмасын, өзіңе қайта орала аласың.

Ал сол сәттен бастап өмір де өзіңе қайта оралады.