Қалам-қуат, жыр-шуақ өлеңдер жинағы

Ұлан Өтешқалиұлы Иманғалиев - Х.Досмұхамедов Атырау мемлекеттік университетінің түлегі. С.Н.Имашев атындағы орта мектебінің мұғалімі. Өмірлік ұстанымы:«Туралықтың туын жықпау».

Ұстазы: Ақын, тілші, «Аға мұғалім», ұстаз Н.Ш. Шолтыров пен ақын, профессор, ф.ғ.к. , ұстаз, академик, жазушы Қ.Ө.Жүсіп.

Өзіндік оқырманын тапқан ақын

( Ақын, профессор Б.Жанетұлына)

(Ақын ғана төреші әлемге тек,)

Жыр жаздым өзіңізге мен әуелеп.

Жүрген мен биофакта ұстаз болып,

Жүрегі соғатұғын «әдебиет» деп.

Санасынан арылмаған әдет-ғұрпы,

Таным жасы кейінгі ұрпаққа үлгі.

Өлеңді өміріне серік қылған,

Ақын, ұстаз – Боранбай Жанетұлы!

Табылар ма ақынның айдан емі?

Ақынға – өлең деген майдан елі.

Таланттың тәтті асын сарқып ішкен,

Боранбай ақын – асыл сөз майдангері.

Жөн болар, жас ақынның көсілгені,

Жолында жыр-доданың төсілгені.

«Өзіндік оқырманын тапқан ақын»

Тұрған-ды талайлардан көші ілгері.

Атыраудың Қабдоловы

Ұстазым, ақын Қадыр Жүсіпке

Өренмін жетсем деген арманыма,

Жетелейді сол жаққа арын дала.

Жырымды шын жүректен арнамақпын,

Әдебиеттің Қадырдай тарланына.

Шәкірті Зейнолладай ғұламаның,

Сөзіне қанық болған ұлы ағаның.

Жанына жақын тартты өзіңізді-

«Үміті зор деп Зекең бұл баланың».

Үмітін ақтадыңыз сізге артқан,

Деуші едіңіз «Ұстазымның жаны дархан».

Осындай сыйластықты ұғынғанда,

Арнады жүрегімде алып арман.

Жүрегі мейіріммен нұрға толы,

Маған үлгі ұстазымның таным жолы,

Қаламыңыз ешқашан қарымасын,

«Қадырдай Атыраудың Қабдоловы».

Білемін

Бәрі де өткінші, Мұң.Нала.Реніш. Келер күн білемін,

Болатын сүйеніш.

Дауылдай сезімде,

Ол-дағы өткінші.

Ұғынған адамға,

Бәрі де өткінші.

13.I.13.

* * * * * Күн келді қоштасатын, Қалқатай, мұңайма Қоштасу өзіңмен, Тимейді оңайға. Сен- босқа егіліп жыламай, Бір мезгіл ойыңа бер ерік.

Бір мезгіл сырлассаң жүрекпен,

Жай ғана біз енді дос едік.

Ал, қане... «Қош» дедім мен алғаш,

Сен-дағы осыны қайтала. Біз енді ұмытпа, қалқатай, Дос едік, дос едік жай ғана.

О, Табаға! (Бард ақын Т.Досымовқа)

О,Табаға! Тағы саған жаздым жыр.

Сені іздейді адырна мен-

Төбе қыр. Шөлі қанбай Сахарада қалғандай,

Елің сенің әндеріңді аңсап жүр.

Әр әніңнен жұпар иіс аңқыған, Тәтті әуені толқындайын шалқыған.

Әнші қанша, О,Табаға өзіңнің, Әніңді айтып жыр төрінде қалқыған.

* * * Сырласу (Бард ақын Т.Досымовқа)

Табылды аға! Бөлендің таң нұрының арайына, Сені іздеп көп барамын білесің бе?

Өзің туған еліңнің маңайына. Сен «бард ақынсың» ел білетін, туған дара,

Жалғыз болып қазақтың маңдайына.

Айтамын деп ашылмаған шындықты, Білем, аға, шыбын жаның шырқ ұрды.

Шындық айтар пенде мына өмірде, Ұзақ өмір сүре алмайды, құрғырды.

Талақ қылды шындық айтып тірісінде,

Сөзбен тіліп талайды көндірдің де.

Бұл қазақ өзіңменен бірге туған,

Өзіңді қызғаныштан өлтірді ме?

(06.III.13).

Кеңге жай қанатыңды, қарлығашым?

(Н.Самигуллинаға) Анық қара оның менен солыңа, Төзе білгін қу тірліктің долына. Серік қылып ақ қағазбен қаламды, Бет алыпсың ақындықтың жолына.

Ой-деген түпсіз терең, білсең жақұт,

Бұл сөзім-өнеріңе болғай бағыт.

Бақытгүл,Әлияның ізін жалғап,

Өзіңдей өнерлімен елім-бақыт.

Қаламың ешуақытта қарымасын, Кеңге жай қанатыңды, қарлығашым.

Киелі өнеріңді аялай біл, Бойына құдірет боп дарығасын.

75-ке толыпты мәуеліміз (Нағашы маманың 75 жасына)

Адамға ерекше күн – ол туған күн,

Шарықтасын ендеше әуезді үн. Мен бүгін төгілтейін жүрегімнен, Өлеңмен ұйқастыра шаттық жырын.

Аман болсын басыңыз әуелгі іс, Әр күнге «шүкір»деумен тәубе етіңіз.

Алланың жазуымен бүгінгі күн,

75-ке толыпты мәуеліміз.

Ақтарды парақшасын 75-тің, Жеттіңіз шың басына кемелді істің.

Кенеліп қызығына ұрпақтардың, Жадырап, жайдарлана ғұмыр кешкің.

* * * * * Сені іздеймін Түнерген түндерден, Нұр шашқан күндерден,

Сабындай қамшының,

Бұл қысқа өмірден,

Мен сені іздеймін.

Ақ бұлтты жауыннан,

Сезімнің бағынан, Махаббат тауынан,

Мен сені іздеймін.

(08.10.13). Жайнагүлге Кеше ғана іңгәлаған, бөпе едің, көкешім,

Көрсетесің сен әлі... қызық шақтың

көкесін. Ақ Жайнағым ойнаса, ешкім болма

кедергі, Өйткені ол тәттіміз, ойнасын да төпесін.

Сен-күлгенге, бізде-мәз, жайдарлымыз,

шуақты, Ержеткейсің, жүрегім, болып шымыр-

қуатты.

Өмірдегі тілегім-жасын берсін

Жамбылдың, Өнерімен ерлігін берсін ақын Табылдың.

Сұлу болып көрінеді зеңгірдегі ай мен

нұр, Қызғалдақтай құлпырғын, көкем менің -

Жайнагүл!

«Тәте» деген бір сөзің, қуантады өзімді,

«Аман бол» деп осымен аяқтайын сөзімді.

Үндеу

Бәрін саттық ешнәрсені қалдырмай,

Жалғыз таза- дінім бар еді, Ол да лайланды, апырмай? Қанша пенде етегінде өзге діннің жүр

екен? Не себептен қалды екен, ғаламды

жақтырмай.

Шұбарлауы аз болғандай тілімді, Жатыр сатып, пәк иманды дінімді. Бар тірегім - қазақ тілім, Ислам еді,

Лайланғаны осылардың жүрегімде

тілінді.

Ата-бабам мойынсұнған бұл қастерлі

дінімге, Тура жолдан кетпе тайып, ей,

мұсылман

сүрінбе. Өзге дінге кетсең-дағы, өз дініңді

ұмытып, «Мұсылман» деп жазылады,

өртенсеңде күліңде.