Қазақ қызы мен ер бала тәрбиесіне арналған тәрбие сағаты

Тақырыбы: Қызым-қызғалдағым, ұлым-ізгі арманым.Мақсаты: Балаарды қазақ қызы мен ер баланың бойына тән өнерлік

тәлімдік қасиеттермен таныстыру, мұны ұлттық салт-дәстүр, әдет-ғұрыптармен

байланыстыра білу. Ұл бала мен қыз баланы бір-бірін шынайы құрметтеп,

қастерлей білуге баулу, өзара сыйласымдылықты, достық қарым-қатынасты

қалыптастыру; Оқушылардың бойында әдептілік қасиеттерді дамыту;

Талғаммен киінуге, әсемдікке, сұлулыққа құштарлығын арттыру,

яғни эстетикаға тәрбиелеу.

Көрнекілігі: Тақырып жазылған плакат, шарлар, ұлағатты сөздер.Әдісі: Пікірталас.

Өту барысы: 1) Ұйымдастыру

2) Қыздардың пікірлері

3) Қазақтың жігіттері қандай болу керек

4) Бойжеткен қыз ажарына қарай бөлінуі туралы айту

5) Көркем сөз

6) Қазақ отбасында қыз баланың қалай тәрбиеленуі туралы түсінік

7) Қорытынды «Қыз өссе-елдің көркі, гүл өссе – жердің көркі»

«Қызға қырық үйден тыю, қала берсе қара күңнен тыю».

Тәрбиеші сөзі: Құрметті тәрбиеші апайлар және тәрбиеленуші балалар! «Қызым – қызғалдағым,

ұлым – ізгі арманым» атты ашық тәрбие сағатымызды ашық деп жариялауға

рұқсат етіңіздер.Қыз бен ер баланы тәрбиелеуге халқымыз ерте заманнан бері ерекше мән

беріп келеді. Қыз бен ер баланы құрметтеп, олардың алдында дөрекі сөйлемей

ізетті болуды, ер тұрманы әшекейленген сұлу жорғаларды қыздарына,

қарындастарына, мінгізуді, киімнің сәндісін, алтынды бұйымдардың

жақсысын қыздарына тарту етуді дәстүрге айналдырды. Жиын тойларда

қыз баланы әр уақытта сыйлы орынға отырғызған. Жаңа түскен келіндер

қайынсіңілілерін, қайындарың атымен атамай, еркелетіп «Еркежан»,

«Шырайлым», «Төре жігіт» деген сияқты аттар қойған. Жалғыз келе жатқан

қызды көрсе оған қорған болып, баратын жеріне шығарып салу әрбір ер

адамның парызы болып келген. «Қыз өссе-елдің көркі, гүл өссе – жердің көркі»

дей отырып, осы қызғалдақтай болып өсіп келе жатқан гүлдің

мезгілсіз солып қалмауына қамқорлық жасаған. Міне, біздің ата – бабаларымыз осындай тәрбиелік мәні зор әдет-ғұрыптарды

атадан балаға мұра етіп қалдырып келді. Қыз бен ер баланың тәрбиесіне

бүкіл ел болып, сонымен бірге ата-анасы да үлкен мән берді. Олар қыздарын

тұрмыстық мүліктерді даярлауға үйретіп, жүн түту, жіп иіру, кесте тігу,

құрақ құрау, оюлап киіз басу, кілем тоқу, арқан есу, көрпе көктеу

т.б өнерді олар бөгде босағаға бармай тұрып- ақ үйреткен. Қыз емес, қыздың аты қызыл алтын- Көрінер толған айдай жүзі жарқын Үлкеннің алдын орап сөз сөйлемес.Халқының сақтай білген ізгі салтын, - деген өлеңдегідей қыздарымыз

апаларының өнегелі істерін өз бойларына дарытып өссе екен дейміз. Бұрын оқымаған, тіптен хат та танымайтын қыздарымыз асыл қасиетті,

жан дүниесі нәзік, адал махаббат иесі болғандықтан, ешқандай байлыққа,

асыл мүлік жиһаздарға қызықпағандығын жыр дастандардан көреміз.

Қазақ қыздары мен ер балалар махаббат атты асыл сезімді аса бір қастерлеген,

аялаған. Әсіресе қыздар мен ер балалар өз ұлтын, ана тілін сүйіп қастерлегенде

ғана атадан балаға әлім – сақтан бері мирас болып келе жатқан ізгі қасиеттерд

і ата – анасы, үлкенді сыйлау, кішіге қамқорлық, мейірбандық, инабаттылық,

ізеттілік басқа да әдет-ғұрыптар қалыптасары сөзсіз. Ата –бабамыз қыз бен ер бала тәрбиесіне көңіл бөліп, оның үй ішінде өзін

ұстауына зор көңіл бөлген. Қыз бен ер бала ізетті, инабатты, асыл жан етіп, ісіне көркі сай шебер етіп

тәрбиелеу, қыз сыйлау халқымыздың қанына сіңген қасиет, оларды айналадағы

адамдармен қарым-қатынас жасай білуіне көңіл бөле отырып, оларға нәзіктік

пен сүйкімділік қасиеттерін арта білген. Қазақ халқы бала тәрбиесіне өте көп көңіл бөлген. Ана – барлық өмірдің

бастауы. Ол адамды өмірге әкеледі. Ол адамды адам етіп тәрбиелейді,

ана тілінде сөйлейді. Сондықтан бүгінгі қыздарыңызды және ұлдарыңызды

тәрбиелеу ананың және әкенің міндеті. Халқымыз «Қызға қырық үйден тыю,

қала берсе қара күңнен тыю» деген мақалға қаншама философиялық

ой сыйғызған. Яғни, қыз бала мен ер бала тәрбиесіне тек қана анасы,

әкесі жауапты емес, бүкіл ауыл, ел жауапты болып отыр. Адам табиғатында өзіне түсініксіз көптеген сұрақтар бар. Ол сұрақтарды

кімнен сұрарын білмейді де, көптеген қателіктерге ұрынады.

Мектеп жасындағы қыз бала мен ер бала тәрбиесін негізінен үш кезеңге

бөлуге болады.а) Бастауыш сыныптар кезеңіндегі тәрбиенің мақсаты-тазалыққа, ұқыптылыққа,

жинақтылыққа үйрете отырып, баланың көп білуге құштарлығын арттыру. ә) 5-8 сыныптар арасында алғашқы кезеңдегі тәрбие түрлері ары қарай дамытыла

түседі. Бұл тұста жас ерекшелігіне қарай қыз бала мен ер бала анасынан

ешнәрсе бүкпейді. Қит еткен нәрсенің бәрін анасына, әкесіне айтып келеді.

Сол шыншылдығы мен ашықтығын пайдаланып, баланың келешегіне

ең керекті нәзіктік, ілтипаттылық, үлкенді сыйлау, кішіге қамқор болу,

тұрақтылық сияқты мінездерді қалыптастыру – басты борыш. б) 9-11 сыныптарда әр бір қыз балаға және ер балаға ата-анасын, туыстарын,

ұстазын сыйлап, қадірлей білуді үйреткен, болашақта одан елін, жерін,

халқын сүйетін, өз шаңырағын ардақтайтын, балаларын жақсы көретін

мейірімді ана , әке шығары сөзсіз. Ал, қазір жасыратын не бар, бұрын дәстүрімізде болмаған сүреңсіз жағдайлар

бой көрсетуде. Соңғы кезде бала тәрбиесіне, соның ішінде қыз бала мен

ер бала тәрбиесіне қоғам кінәлі деген сөз жиі айтылады.Ал осы қоғам сіз бен бізден, ата-аналар мен ұстаздардан, тәрбиешілерден

құралмай ма? Қазіргі кезде тәрбиеге не әсер етуі мүмкін? Ал қазіргі заманда

бала тәрбиесіне тек қана ана, әке емес, радио мен теледидар, газет-журнал,

кітаптар мен кинолар, дискотекалар жан-жақтан әсер етуде. Бұл тәрбиенің

жағымды жақтары да, жағымсыз жақтары да толып жатыр. Ата-аналары

күнұзақ жұмыста, бала тәрбиесіне бөлінетін уақыт күннен-күнге азайып барады. Қазақ отбасында қыз баланы қалай тәрбиелеген екен, соған тоқталайық. Қыз емес, қыздың аты – қызыл алтын,

Көрінер туған айдай жүзі жарқын. Үлкеннің алдын кесіп сөз сөйлемес,Халқының сақтай білген ізгі салтын-дегендей, біздің халқымызда қыз деген

сөздің өзі әдеміліктің, әідептіліктің, жан-жақты сұлулықтың символы ретінде

қолданылады.«Қыздың жиған жүгіндей», «Қыздың тіккен кестесіндей» деген сияқты

теңеулер қыз баланың ұқыптылығын , шеберлігін көрсетеді. «Қыз- елдің көркі,

гүл – жердің көркі » деген де мақал бар. Осының бәрі де қыз баланың

сүйкімділігінен , жанының нәзіктігінен , әрі іске талапты да алғырлығынан ,

өнер- білімге бейім тұратын сергектігінен шыққан сөздер болса керек.

Халқымыз қыз баланы ардақтап ұстайды, оған қатты сөз айтпай, мәпелеп өсіреді. Айдана: Қазақ отбасындағы қыз бала тәрбиесінде ұл бала тәрбиесіне…