Туған жерім тақырыбындағы өлең қазақ әдебиеті

Туған жерім

Кең даласы құшағындай анамның,

Сенде тудым, сенен өсіп жаралдым.

Қайта оралсам өзегімнен итермес,

Туған жерім, сенің туған балаңмын.

Асқар тауы күн нұрына шомылған,

Сағынышпен қарсы алатын жолымнан.

Көк жуасы көкірегімді кернейтін,

Көк шалғыны жетектейтін қолымнан.

Асқар тауы тұлғасындай әкемнің,

Жан дертіме керегі жоқ жат емнің.

Күннің нұрын уысыма қондырып

Көктен тұнық жан дауасын әкелдің.

Ну орманы бейнесіндей бауырдың,

Мекенісің сан ұлттардың қауымның.

Сар даламның сары құмы суырып,

Жасыл жайлау ләззаты бар жанымның.

Жеріңнен нәр, ырысымды теремін,

Суыңды бал, зәм-зәм суға теңедім.

Тамсантатын табиғатын сұраса,

Туған жерім-жер жәннаты дер едім.

Шабыт жырмен толқимын да тасимын,

Сенде өсіп, неліктен мен жасимын.

Сағыныштан сар даламмен қауышып,

Құбылаға қарап тұрып бас идім.

Туған жерім сенсіз кіммін, ғаріппін,

Өзге елде сұлтан болар барып кім?!

Бар адамды бауырына сидырып,

Қазағымның кең пейілін таныттың!

Туған жерім бабалардың көзіндей,

Аналардай әлдилеген көз ілмей.

Қасиетіңді қастерлесем арман жоқ,

Махаббатты танытамын өзіңдей.

Туған жер деп сақталады бір есім,

Қайда барсам жүрегімде жүресің.

Қасиетіңді жырға қосып өтсем де,

Арманым жоқ тисе егер үлесім!!!

Жусипбекова Умида Молдашқызы