Жас ұрпақты рухани адамгершілікке тәрбиелеудегі ата ана рөлі

Тақырыбы : “Жас ұрпақты рухани-адамгершілікке тәрбиелеудегі ата-ананың ролі” дөңгелек үстел

Отбасы- жер бетіндегі адамзат баласы үшін үлкен маңызға ие орта болып саналады.Ол адам баласы тәрбиесінің құралы болып, ғасырдан ғасырға ұласып келеді.Отбасы- салт- дәстүрлердің, үлгі- өнегелердің, рухани мол мұралардың қорғаушысы және сақтаушысы.Отбасында бала алғашқы рет тіршілік жолымен танысады, моральдық нормаларды игереді.Отбасылық өмір жеке адамның адам болып қалыптасуының қайнар көзі болып табылады. Баланың адам болып қалыптасуы тәрбиеге байланысты болса, ал отбасы- сол тәрбиенің бастауы.

Отбасында басты мәселелелердің бірі- баланың тіршілік әрекетін ұйымдастыру.Бұған баланың күн реті, міндеттері, қойылатын талаптары, оның үй еңбегіне қатысуы, оқу әрекеті, бос уақытын ұйымдастыруы жатады. Баланың осы әрекеттерін дұрыс реттеуге тәрбиелеуде отбасының алар орны ерекше.

күн реті, міндеттері, қойылатын талаптары, оның үй еңбегіне қатысуы, оқу әрекеті, бос уақытын ұйымдастыруы дегенді қалай түсінесіздер?

Мәселен халық даналығында «әке көрген оқ жонар, шеше көрген тон пішер», - деген сөз бар емес пе? Яғни әке мен шешенің әрекеттері бала үшін үлгі өнегенің өзі болып табылады.Сондықтан да ата-аналар сөйлейтін сөзін, істейтін ісін, бала алдындағы міндетін, әйелі ерінің, ері әйелінің алдындағы міндеттерін дұрыс орындауы тиіс .

- Осы міндеттер туралы не айта аласыздар?

Отбасы- барлық уақытта да өсіп келе жатқан ұрпақтың тәрбие мәселесін шешуде үлкен мүмкіндіктерге ие болған.Бала тәрбиесінде ата-ананың ойы, сөзі, ісі бір жерден түйіскен уақытта ғана оң нәтижеге жетеміз. Ол не деген сөз, яғни ата-ана өзі істемеген нәрсені баладан күтудің еш қажеттілігі жоқ.

Бала тәрбиесіндегі ең басты мәселе екеу: Оның біріншісі- баланың қандай болуы керектігін ата-ананың талап етуі, екіншісі- қандай болып өскісі келетінін баланың өзі таңдауы .

Соның ішінде ата-ана баламен қалай сөйлескені жөн? Осы сұрақ аясында біраз пікірлесейік.

Диктатор бала-

әке мен шешенің айтқанын тыңдамай, өзінің керегіне ғана қол созуы деп түсінеміз. Ол бала өз талабын жылап, қырсығып, кей жағдайда үйден кетіп қалып, орындайтын әдіс. Ал, ата-ана тарапынан өз баласына деген аяусыз талап қою.

Диалог-1

Шешесі алаңқайда ойнап жүрген баласын тамақ ішуге шақырады.

Балам , тамақ дайын болды, үйге кір! (Үнсіздік)

Біз сені күтіп отырмыз !

(Жауап жоқ. Шешесінің дауысында реңк байқалады)

- Тамағың суып қалды , тезірек!

Бала:

- Ішпеймін , ішкім келмейді, қойшы! Тамақты осында алып кел!

Сұрақ: