Желтоқсан қарлығаштары тақырыбындағы эссе 6-сынып

Желтоқсан қарлығаштары

1986 жылғы желтоқсанның 16 жұлдызында бүкіл елді дүр сілкіндірген ғаламат оқиға болды. Бұл кеңес өкіметі тұсында бұрын – соңды кездеспеген құбылыс. «Алматыда демонстрация», «Брежнев алаңында қаптаған жұрт», «Көшеде сап түзеп бара жатқан жастар» деген лебіздер ескен желдей гулеп тарады. Алаңнан 16-17 желтоқсан күндері ұстаған жастарды айуанша автобустарға тиеп, желтоқсанның қақаған аязында қала шетіне апарып, ұрып соғып суық қардың үстіне лақтырған екен. Қыздарды арам пиғылдарымен қала шетіне апарып аяқ-киімдерін, үстіндегілерін шешкізіп қара суықта қардың үстіне отырғызып қойғандарының өзі не деген қаныпезерлік?! Сондағы тек елімнің мүддесі, халқымның жағдайы деп ақ ниетпен алаңға шыққан жастардың көрген азабы мен қазасын кім өтейді? Алматы музыка училищесінің студенті Ләззат Асановаға өзін-өзі өлтірді деген өтірік жала жабылған еді. Тексере келе Ләззаттың да алаңда болғаны анықталды. Тек Ләззат қана емес Алматының барлық жоғарғы оқу орындарындағы жас қыздар қаншама зорлық-зомбылық көрді. Қаншамасы кейін ауру болып қалды. Бұл шеруді билік басындағылар халыққа радио арқылы былай деп хабарлады:

«1986 жыл желтоқсан Алматы»

Кеше кешкісін және бүгін күндіз Алматыда ұлтшыл элементтер араңдатып салған оқушы жастар тобы көшелерге шығып, Қазақстан Компартиясы Орталық Комитетінің жуырда болған пленумының шешіміне наразылық білдірді. Бұл жағдайды бұзақылар, арамтамақтар және қоғамға жат басқа да адамдар пайдаланып, правоға қарсы әрекеттер жасады, сондай-ақ бір азық-түлік магазинін, жекеменшік автомобильдерді өртеді, қала азаматтарына қарсы намысты қорлайтын әрекеттер жасады.» — деп алаңға шыққан жастардың адал ниеттерін жалған жала жауып, нашақорлар, ішкіштер деп айып тақты. Елеңдеген ел түсіне алмай дал болды. Әр көшенің бұрышына халыққа танымал адамдарды шығарып, Партияны жақтап сөз сөйлетін. Алайда келе жатқан жастарды олар тоқтата алған жоқ. Осылайша үкімет халық зиялыларын халыққа қарсы айдап салды. Ұлттық идеалогияны екі жікке бөлді. Барлығы бірлесіп «Әр халыққа-өз көсемі!», «Лениндік идеялар жасасын!», «Ешбір халыққа артықшылық берілмесін!», «Қазақстан қазақтардікі», «Ресейге қайт» деген транспораттар мен лозунгтар жазып алып, Брежнев атындағы алаңға түс ауған уақытта жетті. Кешке қарай жиналғандардың саны шамамен 2-3 мыңдай болды. 1977 жылы қабылданған…