1 сыныпқа арналған өзін-өзі тану сабағы, 3 бет

Пән: Өзін – өзі тану

Мектебі: М. Әуезов жом

Күні: 7.02.19ж.

Тақырыбы: №20 Қарым-қатынас әліппесі

Құндылығы: Сүйіспеншілік

Қасиеттері: бәрін жақсы көру; бауырмалдық; татулық және т.б.

Мұғалімі:Қасымхан Б.Б

Сыныбы: 1 Оқушылардың саны: 22

Мақсаты: оқушыларға адами қарым-қатынас жасау әілппесі туралы түсінік бере отырып, сүйіспеншілік құндылығының мәнін ашу.

Міндеттері:

1. Білімділік: Оқушыларға айналадағы бәрін жақсы көрудің маңыздылығын түсіндіру.

2. Дамытушылық: Оқушылар бойындағы бауырмалдық қасиеттерін дамыту.

3. Тәрбиелік: Оқушыларды татулыққа тәрбиелеу.

Ресурстар:

(материалдар, дереккөздер)

1.bilim-all.kz

2.https://infourok.ru

Сабақтың барысы:

1. Ұйымдастыру кезеңі.

Тыныштық сәті: Орманға ойша саяхат.

2. Үй тапсырмасын тексеру.

№20 – сабақ. «Ақылды соқыр» мәтінін үлкендердің көмегімен оқып келу.

Сұрақтар:

1. Соқыр адамның іс-әрекетін өмірде немен салытыруға болады?

2. Адамдар қарым-қатынас жасағанда өзгелерді түсіну қандай нәтижеге қол жеткізеді?

3. «Өзгеге жарық қыл,өзіңе қақтықпас» дегенді қалай түсінесіндер?

5Т – ережесі:

1. Тәртіп.

2. Талап.

3. Тыныштық.

4. Тазалық.

5.Татулық.

3. Сабақтың дәйексөзі.

(Бірінші ұл балалар қайталайды, кейін қыз балалар қайталап оқиды)

Жақсылықтан жақсылық туады.

Мақал.

Сұрақтар:

1. Дәйексөзден қандай ой түйдіңіз?

4. Оқиға айту (Мұғалім сыйы).Күн кімдікі

Қ. Толыбаев

Ұлы таулардың арасы, жайлау түсті. Сімерлеп таң атып келеді. Бірте-бірте жер бетінің жарығы молая түсті. Төскейді өрлеп қой өріп барады. Сиырлар қозғалмастан қорада күйсеп жатыр. Жылқылар биебау басына иірілген. Сол маңдағы кісілер құлындарды ұстап, ноқта кигізген соң, желіге байлап жұр. Күннің шуағы жамырады.

Айналасын сеңгір таулар қоршаған Суық төбенің жайпақтау бір қолатына екі ақбоз үй қатар тігілген. Төбесінен сым қарағайлар төніп тұр. Сай табанындағы өзен жағасы сірескен өрім тал. Жотаның теріскей қапталы сыңсыған көк теректер мен ақ қайындар.

Үй алдындағы жерошақтан ұшқан көкшулан түтін жел жоқ болған соң, шудасы үзілмей, тіке көкке өрлейді.

Күндегісінен ертерек оянған екі бала сыртқа шықты. Тау қапталын тұтас жапқан қарағайлардың арасында діріл қаққан ақ сәуле алтын тамшыдай жылт-жылт етеді. Әлен мен Мәнен жотаның қырына иегін артып, сығалап тұрған Күнге көздерін сығырайта карады. Күліп тұрған секілді. Соған қызықтады ма:

– Анау күлімдеп тұрған Күн менікі!..– деді Әлен жымия еміреніп. Оған Мәнен көне коймай, таласа кетті.