6-сыныпқа арналған Қайырымдылық тақырыбындағы сабақ

Өзін өзі тану 6 сынып

Сабақ тақырыбы: Қайырымдылық

Мақсаты:оқушы бойында жақсылық, ізгілік, қайырымдылық қасиеттерін қалыптастыру.

Сабақта шығарманы қолдана отырып, оқушылардың бойында мейірімділік, ізгіліктің дәнін себуге тырыстым. Мәтінге тапсырма:

1.Тапсырма: оқып, мәтінді негізгі мағыналық жағынан бөлу.

2.Тапсырма: мәтіндегі негізгі ойды анықтап,өз ойларыңды айтыңдар.

Қайырымдылық

Ерте, ерте ертеде, ешкі жүні бөртеде бір хан болыпты. Есімі Нарын екен. Бірақ халық оның сараңдығына қарап есімін Сараң деп атап кеткен екен. Халқы аштықтан қырылып, ішерге тамақ, киерге киім таппапты. Әбден ыза болған халық бір түнде ұрланып, айшылық алыс жерге көшіп кетіпті. Хан сарайында уәзірлерінен басқа ешкім қалмапты.

Ертесіне мұны көрген уәзірлерінің бірі ханға жүгіріп келіп, ауылда ешкімнің қалмағандығын жеткізіпті. Мұны естіп жынданған хан, уәзірлерін жинап алып, ауылдың барлық адамын тауып әкеліп бір -бірлеп басын алатынын айтыпты. Уәзірлері тау, тасты кезіп, өзен,көлді тексеріп, жер жүзін шарлап кетіпті. Уәзірлерінің ішінде Тарғын деген қайырымды жігіт болыпты. Жолдан арып-ашып, тозып жүдеп келе жатқандарға қамқор болыпты, ауырғандарын тау, тастағы емдік шөптермен емдепті. Бір күні уәзірлердің ішіндегі бір зұлым, әрқашан да елге жамандық ойлап жүретін бір жігіт ауырып қалыпты. Ішкені ішіне жұқпай, жегені желім, ішкені ірің болыпты. Мұны көрген Тарғын дереу емдей бастапты. Аурудан азап шеккен әлгі жігіт күннен күнге жақсарып жазыла бастапты. Әбден жазылғаннан соң, Тарғынға риза болып, «бір тілегіңді айт» депті. Тарғын «ханның жарлығын орындамай, кері қайтайық, халықты босатайық, өз күндерін өздері көрсін» деген тілек айтады. Әбден залымдық жасап үйреніп қалған жігіт бұл тілекті қабыл алмайды. Амал жоқ, Тарғын халыққа әйтеуір бір пайдам тиер деген үмітпен, арттарынан ере береді. Күн артынан күн, ай артынан ай өтеді. Халық жоқ. Енді не істейміз кері қайтатын жол жоқ деп уәзірлер іздеп келе жат

Шұбырған халық, жылаған бала, аяқтарын әзер алып жүрген кәрі-құртаң кемпір, шал. Уәзірлердің алдына салып айдап келе жатқан халық емес, бір отар қой сияқты. Шаршап – шалдығып бір бұлақ басына тоқтап, аяқ суытады. Уәзірлер өздерімен бірге әкеле жатқан ат арбадағы су-суандарын ішіп отырады. Қара халықтың ішетін тағамы жоқ, бұлақ басындағы суды іше бастайды. Бұлақ басында тал өсіп тұрды. Сол…