Әкім Ысқақ туралы қазақ тілі мақаласы, 2 бет

ОҚО Ордабасы ауданы

«Шұбар» жалпы орта мектебі

қазақ тілі мен әдебиеті пәнінің

мұғалімі Текесбаева Қ

Әкім Ысқақ – талантты тұлға

Қазіргі кезде әртүрлі қырынан танылып жүрген азаматтардың бірі Әкім Ысқақ 1960 жылы Оңтүстік Қазақстан облысы Ордабасы ауданы Бөржар ауылында туған. 1977 жылы өзі туып өскен жердегі Абай атындағы қазақ орта мектебін тамамдаған. Бірі Шымкент педагогтық институты физика және еңбек пәнінің мұғалімі, екіншісі Алматы мемлекеттік университетінде, заңгер мамандығын оқып аяқтаған. 2008 жылы Германияның Шпайер қаласында Әкімшілік ғылымдар жөніндегі Неміс университетінде мемлекеттік қызметкерлердің курсында оқып, білім алған. 1980 жылдан өзі оқыған Абай атындағы орта мектеп мұғалімі, 1990 жылғы сәуірден Бөген аудандық партия комитетінің идеология бөлімінің нұсқаушысы. 1990 жылдың шілде айынан республикалық «Лениншіл жас» газетінің Қызылорда, Шымкент, Жамбыл облыстары бойынша меншікті тілшісі, әрі 1991 жылдың желтоқсан айынан халық депутаттары Шымкент облыстық кеңесінің Баспасөз хатшысы. 1992 жылдың наурыз айынан Ордабасы ауданы білім бөлімінің меңгерушісі. 1995 жылы желтоқсанда Ордабасы сайлау округінен Қазақстан Республикасы Парламенті Мәжілісінің депутаты болып сайланды. 1999 жылдан Президенті Әкімшілігінің мемлекеттік инспекторы, ҚР Парламенттінің жауапты қызметкері. Мәжіліс депутаты кезі

Әкім Ысқақ жүзге жуық ән мен отызға тарта кітаптың авторы. Олардың ішінде «Жүректегі жазулар» мен «Адам іздеп жүрмін» деген күнделік эсселері мектеп оқулықтарына енгізілген. Алмас Ахметбекұлының сөзіне жазылған «Көк тудың желбірегені» әні патриоттық рухты көтерсе, «Көңіл қымбат» әнін көпшілік сүйіп тыңдайды. Ал «Соңғы вальс» әні түлектердің «Соңғы қоңырау» кешінде айтылып жүр. Міне, осындай талантты, тірлігі таудай, бірақ болмысы қарапайым жан жайлы айтпасқа болмас деп ойламын.

Шығармашылық жолға түсуіне атасының көп ықпалы болған екен. Ол турасында «Оңтүстік Рабат» газетінде берген сұхбатында: «Атам сегізінші сыныпта оқып жүргенімде өмірден өтті. Сол кезде әжем «оқы» деп жеті дәптер берді. Атам маған тастап кетіпті. Ол кісі негізінде ептеп өлең шығаратын, газеттерге мақалалар жариялап, педагогтық өсиеттер жазатын. Сол дәптерлерді оқығаннан кейін, атамның ізін жалғастырамын деп өзіме уәде бердім. Сегізінші сыныпта «комсомолға» өттік. Билетке Сұлтанов емес, Ысқақов және Сұлтанұлы емес, Әбдіқайымұлы…