Ата-ана қарым-қатынасының бала тәрбиесіне әсері мақаласы

«Ата-ана қарым-қатынасының

бала тәрбиесіне әсері »

Бала тәрбиесі – қызығы мен қиыншылығы қатар жүретін күрделі процесс.«Бала бақшадағы гүлің-оны тәрбиелей білу –үлкен ғылым.»,«Құс балапаны үшін тұзаққа түседі,адам баласы үшін азапқа түседі»Шындап келгенде,отбасы бақыты ата-аналардың өз қолында!

Жанұядағы адамгершілік құндылығы жоғары деңгейде қалыптасқан, бақытты, дені сау жанұя. Балаларға бар мүмкіндік жасалған. Кей уақытта жекелеме кеңестер қажет бола тұра, ұстаздардың араласуы аса керек емес.

Жанұядағы ата-аналардың қарым-қатынасы жақсы бола тұра, бала тәрбиесінде бағыт жоқ. Бала тек ата-ананың “ерекше” қамқорлығын сезінеді, “өзімшіл” болып өсіп келеді. Сондықтан ұстаздың көңіл аударуы сөзсіз талап етіледі.

Ынтымақсыз жанұя. Мұндай жағдайда ата-аналар өзара қарым-қатынас дауынан аса алмайды. Бала тәрбиесі мүлде ескерусіз қалған. Өсіп келе жатқан ұрпаққа әсері болмас үшін, жанұядағы көңіл-күйді өзгертуге белсенді педагогикалық ықпал қажет.

Сырттай қарағанда қолайлы жанұя қатарында болғанымен, рухсыздық, нақты адамгершілік құндылықтар, ұрпақтар ізгілігінің бұзылуы сияқты жағымсыз қасиеттер басым. Мұндай жанұямен тәрбие жұмысын жүргізу ерекше қиындық тудырады.

Абай атамыз айтқандай, балаға мінез үш алуан адамнан жұғады екен.

1– ата-анадан.

2 – ұстазынан.

3 – құрбысынан.

Солардың ішінде қайсысын жақсы көрсе, сонысынан көбірек жұғады.

Бір тал ағаш өсірсең,

Еңбегіңнің жанғаны,

Абзал адам өсірсең,

Басыңа бақ қонғаны- деп бағалаған. Олай болса, күнделікті ішіп-жеуге мәз болмай, өнегелі ұрпақ тәрбиелеуге үлес қосайық қадірлі ата-аналар!

Р.Молотова

Өзін-өзі тану пәнінің мұғалімі

Шырын ауылы