Азаматтық қорғаныс апаттарға қарсы тақырыбындағы эссе

«Азаматтық қорғаныс апаттарға қарсы»

Оқыс жағдай немесе апат айтып келмейтінін бәрімізде жақсы білеміз. Дегенмен мұндай оқыс уақиғалар болып тұратыны анық. Тыныш заманда оқыс оқиғаларға тап болғанда кімге қоңырау шаламыз? Кімнен көмек сұраймыз? Қалай қорғанамыз? деген сұрақтар туындайды. Әсіресе, көктем жаз айларында қала, ауылды мекендерде су апаттары, ормандардың өртенуі, жер сілкіністері жиі болып тұрады. Осындай жағдайда көп кісілер сасқалақтап не істерін білмей қалып жатады. Бұндай жағдайларда адам шығындары да болуы мүмкін. «Сақтықта қорлық жоқ», дегендей қайғылы жағдайға тап болмас бұрын алдын ала шаралар жасап, апаттың алдын алу керек деп ойлаймын.

Кейбір жағдайда адамдар апатты қолдан жасапта жасады. Өздерінің салғырттарынан, жауапсыздықтарынан адамдар зардап шегеді. От жағып дұрыс сөндірмей жатады. Соның кесірінен өрт пайда болып, дала, ормандар өртене бастайды. Ол табиғатқа да зиянын тигізіп жатады. Көп балалар сіріңкеге әуес болып келеді. Әсіресе, оңай жерде тұрған сіріңкені ойын ретінде пайдалану жиі кездеседі. Кейде бала үйде қараусыз қалады. Ал жалғыз қалған ол ненің дұрыс, ненің бұрыс екенін ажырата алмайды. Ата-ана ең алдымен балалардың сіріңкемен ойнамауын қадағалауы тиіс. Көп жағдайда балалардан кеткен кемшілікен үлкен дау туындап жатады. Сондықтан ойыннан от шығатынын да ұмытпаған жөн.

Мектеп оқушыларына арнап азаматтық қорғаныс айлығын ТЖД көбірек ұйымдастырып отырса екен деймін. Балаларға оқыс жағдайда өздерін қалай ұстау, қандай іс-әрекет жасау керек екендігін ұйретіп, көрсетсе екен деймін. Біздер бала кезден апаттан өзімізді, өзгелерді қорғауға үйрене білуіміз керек деп санаймын.