Ертегі түлкі бикеш пен қасқыр: балабақшаға арналған шығарма

Түлкі, Қоян және Әтеш ертегісі

Орманда түлкі мен қоян өмір сүріпті. Түлкінің үйшігі мұздан, ал қоянның үйшігі ағаштан болыпты.Көктем келіп, күн жылынғанда түлкінің үйшігі, әрине, бірден еріп кетті. Жаураған түлкі қоянға келеді.— Қоян, қоян! Мені үйіңе кіргізші, жылынып алайын!Жылпос түлкі осылай алдап-сулап, аңқау қоянның үйшігіне кіріп алып, ақыры оны үйінен қуып шығады.Қоян жылап келе жатып, иттерге кезігеді.— Қоян, қоян! Не болды саған? Соншалықты қамығып кетіпсің ғой?— Қалай жыламаймын? Түлкінің мұз үйі еріп кетіп, менің жылы ағаш үйімді тартып алды. Енді міне, баспанасыз тентіреп жүргенім…— Жылама! Біз ол оңбағанды қазір-ақ қуып шығамыз! Иттер жиналып, қоянның үйіне келеді.— Ау, ау, ау! Әй, түлкі, шық қане! Босат, қоянның баспанасын!— Аха! Шықсам шығайын! Бірақ, мен далаға шықсам, сендерге жақсы болмайды ғой! Барлығыңды быт-шыт қыламын! — деді түлкі қорқытып.Иттердің үрейі ұшып кетті. Басы аманда қашып құтылуды ойлап, тайып тұрды.«Үйі жоқтың — күйі жоқ» деген. Қоян қаңғи-қаңғи шаршап, тағы да жы¬лай бастайды. Алдынан аю шығады.— Қоян-ау, не болды? Сонша неге жылайсың?— Жыламағанда қайтемін? Түлкінің мұз үйі еріп кетіп, менің жылы ағаш үйімді тартып алды.— Жылама! Мен оны қуып шығамын.— Жо-оқ! Қуып шыға алма

Сказка Лиса, заяц и петух: Русская народная

Жили-были лиса да заяц. У лисицы была избенка ледяная, а у зайчика лубяная; пришла весна красна - у лисицы растаяла, а у зайчика стоит по-старому.

Лиса попросилась у зайчика погреться, да зайчика-то и выгнала.

Идет дорогой зайчик да плачет, а ему навстречу собаки:

- Тяф, тяф, тяф! Про что, зайчик, плачешь?

А зайчик говорит:

- Отстаньте, собаки! Как мне не плакать? Была у меня избенка лубяная, а у лисы ледяная, попросилась она ко мне, да меня и выгнала.

- Не плачь, зайчик! - говорят собаки. - Мы ее выгоним.

- Нет, не выгоните!

- Нет, выгоним! Подошли к избенке:

- Тяф, тяф, тяф! Поди, лиса, вон! А она им с печи:

- Как выскочу, как выпрыгну, пойдут клочки по заулочкам!

Собаки испугались и ушли.

Зайчик опять идет да плачет. Ему навстречу медведь:

- О чем, зайчик, плачешь? А зайчик говорит:

- Отстань, медведь! Как мне не плакать? Выла у меня избенка лубяная, а у лисы ледяная; попросилась она ко мне, да меня и выгнала.