Ілия Бәхтия туралы тәрбие сағаты 4-сынып

Синип: 3 « »

Күни:

Мавзуси: «Илия Бәхтия»

Мәхсәт − вәзипилири:

Оқуғучиларға Илия Бәхтияниң һаяти вә ижадийити тоғрисида толуқ чүшәнчә бериш;

Оқуғучиларниң улуқ данишмәнлиримизгә болған иззәт, һөрмитини ашуруш.

Оқуғучиларни әдәп – әхлаққа, адәмгәрчиликкә, инақлиққа тәрбийиләш.

Пайдилинидиған усул: чүшәндүрүш, соал – жавап, баянлаш.

Қоллинилидиған көрнәкликләр: мавзуға бағлинишлиқ һәр хил сүрәтләр, дана сөзләр, мақал – тәмсилләр, безәндүрүш қураллири.

Тәрбийә −саатниң меңиши:

I. Уюштуруш қисми.

− Оқуғучилар билән саламлишиш.

− Оқуғучиларни түгәлләш.

− Синип тазилиғини тәкшүрәш.

− Балиларни дәрискә тәйярлаш.

- Оқуғучиларниң зеһинини топлаш мәхситидә музыка аһаңида шеир оқулиду.

II.Асасий қисим.

Илия Бәхтияниң һаяти вә ижадийити тоғрисида мәлумат берилиду.

оқуғучи:

Илия Бәхтия 1932 – жили Алмута вилайити Уйғур наһийәсиниң Чоң Ачиноқа йезисида дунияға кәлгән. Униң балилиқ дәври шу йезида өтиду. Шу жилларниң еғирчилиғи балилиқ бешиға чүшиду. Мәктәптә оқушниң орниға йезида деханчилиқ билән шуғуллиниду. Уруштин кейин у Кәтмән йезисидики оттура мәктәпни тамамлап, 1953 – жили Алмутидики Абай намидики Қазақ дөләт педагогика институтиниң тил – әдәбият факультетиға оқушқа кирип, уни 1957 – жили тамамлайду.

2 - оқуғучи:

Илия Бәхтияниң әдәбиятқа қизиқиши униң мәктәптә оқуп жүргән чағлиридила башлиниду. У өз шеирлирида ана Вәтини, хәлқимизниң қәһриманлиқ әмгигини, заман йеңилиқлирини күйләйду. Униң дәсләпки шеирлар топлими «Достларға соға» нами билән 1956 – жили нәшир қилиниду. Илия Бәхтияниң шундақла «Арминим» (1958), «Булақ» (1961), «Тянь – Шань жигити» (1963), «Тянь – Шань шеирлири», «Гүл вә тикән» (1969), «Қуяш нури», «Өмүр шундақ өтиду» намлиқ поэма вә шеирлардин тәркип тапқан топламлири йоруқ көрди. Сөйүмлүк шаир 1987 – жили вапат болди.

Сәһниләштүрүш. (шеирни сәһниләштүрүш)

Пақа

-Пақа, пақа!

-Вақ –вақ –вақ!

-Жүргән йериң лай –патқақ,

Пақиләшниң ичидә, вақилдайсән кечидә,

Йә йеқилиқ үнүң йоқ, йә йеқимлиқ түрүң йоқ,

Ағзиң йоған очақтәк, болсаң еди қочақтәк,

Шунда маңа яқаттиң, дост кирип мән бақаттим.

-Бақмаяқ қой, вақ -вақ – вақ,

Дост кирмәймән яқ-яқ-яқ.

Жүргән йерим, раст мениң,

Көк пақиләш, лай патқақ,

Мән чирайлиқ, мән аппақ.

Апам мени махтайду,

Достлиримму яқлайду,

Үнүм яхши вақ-вақ –вақ,

Мән сораймән мошундақ.

Сән дегәндәк сәт әмәс,

Мән чирайлиқ, мән аппақ!

Бәдиий монтаж.

Шаирлардин мирас болуп,

Шеирлар қалар бизгә.

«Достлиғимиз ярашқан», - дәп,

Тизайлуқ шеир сизгә.

(балилар ядлап кәлгән шеирлирини ейтиду)