Мамандығым мақтанышым туралы эссе

Ұстаз талантты болса, шәкірті талапты болады.

(Эссе)

Өмір-өзен...күні кеше секілді еді, алаңсыз балалық балдәурен күндерді өткеріп, алғаш мектеп табалдырығын аттап, мейірлене күлімдей қарсы алған ұстаздың алдында оқушы атанған бейне бір кіршіксіз балғын сәттерім әлі көз алдымда, ыстық ықыласпен сезімге бөлейді. Білім берген әрбір мұғалімдерінің бойынан мен ізгі қасиеттерді көре білдім, оқуға құмартып тұратын балғын табиғатыма жақын үлгі тұтар ұстаздарымның арқасында өмірлік көзқарасым қалыптасты десем де болады. Менің мамандығым мектепке дейінгі мекеме тәрбиешісі. Біздің өміріміздің мәні де, сәні, салтанаты, махаббаты, мәртебесі де- бала. «Бала бауыр етің» демекші, ашық сезімді, бал тілді, тәтті қылықты, сүйкімді балдырғандармен жұмыстануды жастайымнан армандадым. Осы арман- мақсатпен тәрбиеші болып жұмыстанып келе жатырған маманмын. Тәрбиеші- қадірлі жан, ұлағатты ұстаз десек те артық етпес ауқымы кең, мән- мағынаға толы ұлы сөз. Дән сеуіп өсіруден, балапан салып ұшырудан, бала тәрбиелеп, бөбекжайларда бүлдіршіндерге не дұрыс, не бұрыстығын түсіндіріп өсіру- ең жауапты іс деп түсінуші едім. Сапалы білім беру жолында педагогтың аянбай еңбек етуі керек деп ойлаймын. Жаңа технологияларды меңгеру – тәрбиеші, мұғалімінің кәсіби, адамгерш