Мәшһүр Жүсіптің Ғибратнама өлеңіне эссе үлгісі

Алматы облысы Панфилов ауданы Төменгі Пенжім орта мектебінің 11- сынып оқушысы Қоныс Гүлнұр пән мұғалімі: Сатыбалдинова Сәуле Бексұлтанқызы

Эссе Мәшһүр Жүсіп Көпеевтің «Ғибратнама»өлеңіндегі астарлы ойды сыни көзқараспен талдап жазыңыз

Сөз бен өнер отбасында туған Мәшһүр Жүсіп Көпейұлы адам бойындағы кемшіліктермен әдепсіз қылықтар және дөрекі мінез туралы танымы терең жырларды жазған.Ақын өзі байқаған келеңсіз жағдайларға байланысты ойды, ханға да қараға да тура айтқан және сол үшін қиындыққа кездескен.Бұл туралы ойымды «Ғибратнама»өлеңіндегі мына жолдармен дәлелдеймін: Япырым-ай,кессем бе екен мен тілімді, Үйрендім қайдан өнер,көп білімді Өткіздім қасірет пен қапалықта, Қызықты ойнап -күлер мезгілімді.,-дейді. Көп адамнан табыла бермейтін шыншыл,турашыл қасиетке ие Мәшһүр Жүсіп өзіне ұнамаған жайттарды бетке айтатын болған.Сондықтанда,тіпті туысқан бауырыда ол кісіні сыртқа тепкен.Ақын атамыз көп қиындықты тілінен табады екен,ол туралы: Кейде мен көп сөйледім аузым бақпай, Бетімді жіберген соң ешкім қақпай. Туысқа тура жолды айтамын деп , Жалғанда жалғыз қалдым жанға жақпай,-деген екен. «Білім –инемен құдық қазғандай»-деп ,дана халқымыз бекер айтпаса керек. Мәшһүр Жүсіп «Ғибратнама» дастанын оқыған адамға жеке пікір қалдырарлықтай,ғибрат білім алсын деген мақсатпен жазғандығы айқын.Дастанды оқығанда менің жеке өзіме,мынадай ой келді: Білім-азық,білім-өмір,білім-жақсы атақ, мансап.... Бірақ адам баласы бұл білім