Мен – мұғаліммін мақаласы 11-сыныпқа арналған материал

Мен - мұғаліммін, маған жасалған құрмет, еліміе жасалған құрмет деп ұғар едім. Шымкент педагогикалық институтын бітіріп, еңбек жолына түскеніме, міне ,25 жыл да зымырап өтіп барады екен. Осы жылдар ішінде, алдымызда отырған мектеп оқушылары да, мектеп ұжымы да бірнеше рет ауысып жатыр, бір мектепте тұрақты еңбек еткеніме 20 жыл толады екен. Алғашқы 5 жылда өмір талқысына түсіп, ары –бері көшіп, бірде қалада, бірде ауылды жерде жүруіме тура келген екен.

Менің айтайын дегенім, осы біз мұғалімді неге құрметтеуден қалып барамыз, құрметімізді қалай жоғалтып келеміз. «Бес саусақ бірдей емес», бірдің кесірі мыңға тиіп жатқан заман –ай!

Бүгін мен Қарағанды қаласынан немересіне қарап, қызының алаңсыз жұмыс жасап, өмірден өз орнын тауып, лауазымын бекіте түсуге, аяғынан тік тұрып, жоғары санатты дәрігер болуына, көмектесіп жүрген аяулы әпкемді қарсы алдым. Арқа –жарқа болып, әңгіме –дүкен құрып әңгімелесіп біршама мәз болдық. Жасы алпысты алқымдаған әпкем бүгінде шашына ақ түсіп, бетіне әдемі әжімдері де, «Балалы үй өсек айтпайды» демекші, әңгімесі немересі жайлы, ары кеткенде мұғалімге деген құрмет жайлы болды.

Ертеректе, кешегі Кеңес үкіметі жылдары, жолдасымен жұмыстан қайтып келе жатып, аяқ асты күн суытып, қараша айының суық жаңбыры құйып тұрған еді дейді. Үстіне киген киімі жаңбырдан қорғайтын сырт киім емес, жүннен тоқылған кардиган екен. Ол кезде қазіргідей ғаламтор арқылы немесе « 112-ден » келетін хабарлама да жоқ . Оның үстіне, артқы орынға, жигули жеңіл көлігіне тағы да үш кісі үйлеріне жетіп алу үшін мініп алған екен. Бір кезде жолдасы жол бойында тұрған бір әйелді көре сала, « Түсші !» деген де , ештеңе түсіндірмей , жол бойында тұрған әйелді мінгізіп алып, әпкемді тастап кеткен гой. Жалындап тұрған жас шағы, айтар сөзі қалмай, үсті-басы әбден су болып, әрең дегенде такси тоқтатып үйіне жетпей ме ? Әбден ашуға булығып, үйге келген соң, «Бұл не болды, түсінбедім?!»- десе,сонда жездем, «Кешір, ол менің алғашқы ұстазым -Қатира апай еді, елге не деп айтайын, сенің ақылың бар ғой!»- дегенде, бағанағы…