Мен баланың шырағын жағушымын, өзін-өзі тану мақаласы

«Мен баланың шырағын жағушымын» тақырыбы бойынша эссе

« Мен баланың жас кезінен –ақ әрқашанда сау да әрі бақытты болып өсуін, өмір даналығы мен адамзатқа қызмет ете білу бақытын игере отырып өсуін қалаймын. Өзінің кім екендігін , не үшін өмір сүріп, не үшін талпынатынын пайымдай білсін».

Сара Алпысқызы Назарбаева

«Өзін-өзі тану» рухани – адамгершілік білім беру

бағдарламасының авторы

Мен ұстаздар отбасында өсіп тәрбиелендім. Әкем математика пәнінің, ал анам бастауыш сынып мұғалімі болып, қырық жыл осы шәкірт тәрбиелеуде қызмет етті. Мен анама еліктедім. Анам сияқты ұстаз болсам деп армандадым. Күндер өте келе есейген шағымда сол сәттер көз алдымда қалды. Арман қуып, ұстаздық жолды таңдап жоғарғы оқу орнына түстім. Жоғарғы оқу орнын ойдағыдай аяқтап, мектеп табалдырығын мұғалім болып аттадым. Бойымда басқаша бір сезім пайда болып, ерекше әсерде болдым. Себебі, осы уақыттан бастап, мен өзіме үлкен міндет артылғанын түсіндім. Ол міндет – шәкірт бойына жақсы білім нәрімен тәрбие беру еді. Абай атамыз қазақ баласының бойында: «Ыстық қайрат, нұрлы ақыл, жылы жүрек» болуы керек деп атап көрсеткендей, өмір сүрудің басты заңдылығы болса, осы үш асыл қасиетті шәкірттердің бойына сіңіре білу – ұстаздың міндеті екені даусыз. Яғни, «ыстық қайрат дегеніміз – ақиқат пен сүйіспеншілік, нұрлы ақыл дегеніміз – дұрыс әрекет, ал жылы жүрек дегеніміз – ішкі тыныштық пен қиянат жасамау » деп түсіндім. Мұғалім болып жұмыс істеген уақытымда түсінгенім мұғалім ол оқытушы ғана емес , ол – бағбан. Әрбір сабақ сайын мен өзіме ерекше бір әсер аламын. Әр оқушы өзінің мұғаліміне еліктейді. С

«Адамның адамшылығы жақсы ұстаздан басталады», - деп ұлы ойшыл, данышпан Абай атамыз айтқандай, мектептің тірегі де, жүрегі де мұғалім екені анық. Балалардың әрқайсысы мен үшін жанып тұрған шырақ сияқты, оны өшіріп алмауға тырысу керек. Жүрекпен өтіп берілген сабақтар өмір сабақтарына сананы кеңейту сабақтары болып саналмақ.Қорытындылай келе мұғалім бақыты – білімді ұрпақта, абыройлы еңбекте дер едім.

Орындаған: Оспанова Гүлжауһар Жұманқызы