Менің мамандығым тәрбиеші тақырыбындағы эссе

Менің мамандығым тәрбиеші .

Әр адам болашақ мамандығына әр түрлі жолмен жетеді. Мен өзім кішкентайымнан армандаған мамандық иесімін. Мамандық таңдау үшін,адам ең алдымен өзін- өзі бейімділігін тану керек. Ең бастысы-өз мамандығына қабілетті,зейінді болу қажет.

Мен тәрбиешімін…Осы мамандықтың қызығы мен қиыншылығын өзі бала ортасында жүрген жанғана түсінеді. Күнделікті балабақшаға кіре бере бүлдіршіндердің сыңғырлай сөйлеген дауыстары мені қуанышқа бөлейді. ’’Баласыз уй мазар, балалы уй базар’’ деп ата бабаларымыз бекер айтпаса керек.Балалардың әр куні біздің көз алдымызда өтеді. Алдымызға келген әр бала бір- үйдің жалғызы, бірі-еркесі, ал бірі болса қой аузынан шөп алмас момыны. Мен балаларды өте қатты жақсы көремін. Өйткені бала мен үшін тазалық пен пәктіктің,шынайылық пен туралықтың айнасы. Мен үшін балалармен жұмыс жасау-үлкен бақыт. Себебі балалар ешнәрсеге алаңдамай мейірімділікке сенеді. Баланың тәрбиешіге деген сенімділігі –әр тәрбиешінің бақытты.Тәрбиеші балаларды тек ана тілін үйретіп қана қоймай, мейірімділікке, қамқорлыққа, сыпайлыққа, шыншылдыққа үйрету қажет. Тәрбиешілер үшін бала тәрбиесі, оның ішіндегі балабақшадағы бүлдіршіндерді тәбиелеу үлкен мәртебе. Сондықтан біз балаларымыздың болашығына,тәрбиесіне жауыптымыз. Әр баланы өз баламыздай көруіміз қажет.Тәрбиешінің өмірден алған тәжірибесі, қабілеті, адамгершілігі, қарапайымдылығы, мінезі әлдеқайда жоғары болуы тиіс. Тәрбиеші-жүрегі жақсылық пен мейірімділікке толы тұлға.

Мен‘’Күншуақ’’балабақшасында10 жыл еңбек етудемін, бұл жұмыстан ешқашан жалыққан емеспін. Өйткені менің жас бүлдіршіндерге арналған осы уақытымды өмірдегі бағалы уыкытым, бақытты кездерім деп айталамын. Тәрбиеші-болу оңай жұмыс емес. Басқа ешбір мамандық иесіне дәл тәрбиешіге қойылытындай талаптар жоқ. Менің мамандығым әлемдегі ең қажет мамандықтардың бірі. Сондықтан мен мамндығымды мақтан тұтамын.