Мұқағали Мақатаевқа арнау өлеңі, 11 сынып

МҰҚАҒАЛИ МАКАТАЕВҚА

Сағыныштың өлеңін шумақ қылып,

Мен қалайша өшіремін улап тұрып.

Атамызға бір өлеңді жаза алмасам,

Кеткем шығар ал ендеше қурап құрып.

Жазбаппа еді сағынышы елі егізі,

Біздерге жалғау енді керек ізі.

Мен атамның қалсада жылқысынан,

Сарқыт қылып алар едім үзенгісң

Қарағайдай тамыры тереңделген,

Жыр ағасы, сені жазсам мен төмендермем.

Ауырсада жүрегің дамыл таппай,

Фарида деп жыр құраған өлеңдерден.

Іздер бақыт қариядан сұра деген,

Өзің қоспас сен қандай құлагер ең.

Менде өзіңдей асқар тау болу үшін,

Табылжымай керек болса тұра берем.

Шәмші атамен дос болған сендік сезім,

Кереметпе шынымен кеңдік кезің.

Дәуіріңе мен реттікпен соқтығыссам,

Жарылып кетерма екен мендік сезім

Маңайыңа үлкендіде кішіні алып,

Болғансың ірі тұлға ісің анық.

Біздер бүгін тарих қылып жаттап жүрміз

Махаббатқа барғаныңды ішіп алып