Неліктен тәрбиеші мамандығын таңдадым: эссе

Неліктен, мен осы мамандықты – тәрбиеші мамандығым таңдадым. Алдымен өз балалық шағымды айтып кетсем.

Мен Көкшетау қаласындағы «Снежинка» атты балабақшасына барып жүрдім. Балабақшада ұнағаным өз шешінетін орыным, оған ешкім қарамайтына және де ол менің әлемім деп санағанымын. Шкафта әдемі сүйкімді жануарлардың суреті болды.

Менің ата-анам балабақшаға әкелгенде, мен жыламай, жатырқамай қалатынмын. Түсінбейтінмін: неге кейбір балалар балабақшаға келгенде жылап, тәрбиешілерден жатырқайтын. Өз басым балабақша келуді ұнататынмын. Өйткені ата-аналардың жұмысы бөлек, ал менің жұмысым балабақшаға бару деп ойлатынмын. Балабақша іші таза, әдемі болатын. Балабақшада ұнайтыным біз онда әр минут, әр секунд сайын бір нәрсемен қызықтырып отыратын тәрбиешілер болатын.

Ер жетіп мектеп табалдырығынан мұғалім сұрайтын «Өскенде кім боласын?» деп сол кезде мен ойланбастан тәрбиеші немесе мұғалім боламын деп армандайтынмын. Өйткені сіңліміз екеуміз үйде демалыс кезінде біз мектеп ойын ойнайтынмыз. Мен – мұғалім, ал сіңлім-оқушы болып ойнайтынбыз. Сол ойын барысында мен өз-өзімді қалай ұстау керектігін сезіне білдім.

Айлар мен жылдар өтіп, мектеп табалдырығына кейін мен 2007 жылы Көкшетау қаласындағы Ж.Мусин атындағы педагогикалық колледжге оқуға түстім. Колледж атынан бізді студенттерді байқау-практикасына бізді балабақшаға жіберетін. Практика барысында өз таңдағам мамандығым маған өте қызықты болды. Аталған мекемені 2008 жылы бітірдім.

Көкшетау қаласындағы №35 «Звоночек» мектеп-бақшасына жұмысқа келіп орналастым. Балабақшада маған топ бергендіктен, осы кезде мен ойландым менің кезекті арманым орындалды деп есептейтінмін. Жас маман болғандықтан басында қиыншылықтар болып, бірақ тәжірибелі, еңбек өтілі бар тәрбиешілер маған көмектесті. Таңертең аналар мен әкелермен келген балаларды жылы шыраймен қабылдап, оларды қызықты жұмыстар мен тапсырмалармен қызықтырдым. Таңғы жаттығу - ол балалардың көңіл-күйлерін, күні бойы жақсы әсерде болу үшін көмектеседі.

Басқа топтың тәрбиешілердің сияқты балаларды ақылдыққа, кішіпейілдікке, тәртіптілікке, инабаттылыққа, қашанда алда жүруге тәрбиелелеудемін. Сабақтарда көптеген көрнекіліктер, ойындар қолданып, балалардың есте сақтауға, сөздік қорын дамытуға, сөйлегенде мәнерлі-мағыналы сөйлеуге, бір-бірлеріне жаңаршылдықпен қарауға, бір-бірлеріне ақыл-кеңес беруге үйретудемін. Балалардың кімнің биге, кімнің сурет салуға, кімнің ән айтуға, аспапта ойнауға, спортпен шұғылдануға, әртістік қабілеттігі бар балаларды үйірмелерге жаздырамын.