Өзіңді таны тақырыбындағы ашық оқу қызметі

«Ботақан» (2-3 жас) тобының ұйымдастырылған оқу қызметінің технологиялық картасы

Мерзімі:

Білім беру саласы: Таным

Бөлімі: Жаратылыстану

Тақырыбы : «Өзім жайлы»

Мақсаты : Балаларға өз дене құрылысын білуді, адамның бір-бірінен айырмашылығын салыстыру, ажырата білуге көмектесу, адамның дене мүшелерінің құрылысымен таныстыру, олардың өз атауы бар екенін білу, айтып ажыратуға үйрету. Балаларды жастайынан өз денсаулықтарын күтуге, салауатты өмір сүруге баулу, гигиеаналық талаптарды орындауға тәрбиелеу, жас ұрпақтың дұрыс өсіп-жетілуі үшін денсаулығын күтуді үйрету.Ересектердің еңбек әрекетін бақылау.

Көрнекілігі : Адамның денесі және жеке дене мүшелері салынған плакаттар (адам денесі салынған конверттер, дидактикалық ойын)

Пәнаралық байланыс: Көркем әдебиет

Әрекет кезеңдері

Тәрбиеші әрекеті

Балалардың әрекеті

Мотивациялық оятушылық

Қуан, шаттан! Алақай,

Қуанатын келеді күн.

Қайырлы таң! Қайырлы күн!

Күліп шықты бүгін күн!

Балалар шаттық шеңберіне тұрады, өлең жолдарын қайталайды

Ұйымдастырушылық ізденушілік

Есік қағылады. Ішке дәрігер мен Дымбілмес кіреді. Балалармен амандасады.

Дәрігер : Балалар сіздер саяхатқа барады дегенді естіп, мен мына Дымбілместі ертіп келдім, өткені ол серуен кезінде ойнап жүріп, денесінің бір жерін ауыртып алған сияқты, денесінің қай жері екенін білмейді.

Тәрбиеші : Онда жоғары шығып төрлетіңдер! Балалар, сендер қалай ойлайсыңдар адамның көңілді болуы неге байланысты?

Тәрбиеші : Дұрыс, балалар адам баласының дұрыс өсіп жетілуіне табиғат та, соның ішінде күн, ауа, және судың адам үшін маңызды екенін біз білеміз. Ендеше балалар мен сендерге бір жұмбақ жасырайын, тыңдыңыздар! Жер бетінде ең ақылды, ең күшті кім?

Тәрбиеші : Адам табиғаттың ең керемет бөлігі. Адам өз өмірін сақтау керек, сондықтанда ол өзін танып білуге міндетті. Олай болса мен сіздерге қызықты ертегі айтып береейін тыңдаңыздар.

Бас бірінші болып былай дейді:

«Мен бәріне баспын менде көз, ауыз, құлақ, мұрын бар. Мен болмасам ештеңені көрмейді, естімейді, иісті де сезбейді, сөйлейде алмайды, тіпті аштан өлер еді.»

«Егер мен болмасам сені арлы-берлі жан-жаққа бұрар еді»- деп мойын да дауласа кетеді.

Осы кезде «Достар білесіңдер ме, егер де біз болмасақ жүкті әрлі-бері тасу , тамақ дайындау, ішу, кірді жуу, жазу, сурет салу, ойнау да өте қиын болар еді»-дейді қол.

Көп ойланып кеуденің де шыдамы кетті: «Мен, мен ше?! Егер мен болмасам адам болар ма еді.»