Қош бол, балабақшам! мектепке дейінгі балалар сценарийі

Құттықтау.

1-Жүргізуші: Қымбатты ата - аналар, балабақша қызметкерлері, қонақтар!

Бүгін біз мәпелеп, күтіп тәрбиелеген бүлдіршіндерімізді ұямыздан ұшырып, мектепке шығарып салғалы отырмыз.

2-Жүргізуші:Бізге сыйлап сыңғырлаған күлкіңді.

Сәбилерім жүздеріңе нұр тұнды.

Бізден ұшып, қанат қағып, есейіп,

Өздеріңмен қоштасатын күн туды.

Бәріңді де сәбиім деп сүйетін,

Өздеріңді сағынып біз жүрейік.

Құтты болсын қадамдарың аттаған,

Біз сендерге Сәтті сапар тілейік.

Балалар музыка әуенімен залға кіреді.

Кезегімен балаларды таныстырып, төрге шығару.

Би: Қоштасу вальсі.

Камила: Балабақша құт бесік,

Көп нәрсені үйретті.

Таныстырып әріптерді,

Тақылдатып сөйлетті.

Арон: Алтын бесік ақ сарай,

Балабақша есігі.

Бейбітшілік тілегі,

Балалардың жүрегі.

Дінмұхммед: Біз мектепкебарамыз,

Оқып білім аламыз.

Келешекте бәріміз,

Ғалым болып шығамыз.

Альбина: Еске сөзді сақтаймыз.

Еңбегіңді ақтаймыз

Бақша біздің панамыз,

Мектеп біздің анамыз.

Ән: «Қоштасу»

Нұрай: Балабақша үйіміз,

Қимай сені барамыз.

Оқып, билеп, ән салып,

Үйрендік біз барлығын.

Нурислам: Қадіріңді білермін,

Сол қалпында ұмытпай.

Қайда жүрсем жүрермін,

Есіміңді ұмытпай.

Мағжан: 6 жасқа толамыз,

Әдепті бала боламыз.

Қуантып ата-ананы,

Мектепке кетіп барамыз.

Серікболсын: Балабақшам –балбұлағым,

Алдым сенен балдың дәмін.

Әріп танып, білім алып.

Рахметімді жаудырамын.

Жалқаубекті досы сүйреп ертіп кіреді.(қолында рюгзак)

Досы: -- Жалқаубек, жүр мектепке барамыз,сен оқып білім алуың керек.

Жалқаубек:-- Жооқ, мен бармаймын, мектепке, оқығым келмейді, Менің қарным аш, нан жеймін.

Досы:--Нан жей бересің бе, жүр мектепке, мына балаларға қарашы мектепке барады екен, сен де солармен меектепке барып, білім алып, жалқаулықты тастап, жақсы адам болуың керек.

Жалқаубек:--Ей, қойшы менің ұйқым қанбады, қарным ашты, тәті бәліш жегім келеді. А онда ттәті бәліш барма? Мен ол жерде ұйықтай аламын ба?

Досы:--Қайдағы тәті бәліш? Ол жақта мектеп құралдары бар: кітап, дәптер, қалам тағы басқалары дегендей.

Сенің ана дорбаңда не бар?

Жалқаубек:--Дорбамда су бар, тәтті бәліш, нан, алма бар.

Досы:--Ой, мұның жарамайды, мұнда білім алуға қажетті заттары салайық. Өзіңнің түріңе қарашы кір-кір, шашың ұйпа-тұйпа, киімің жыртық бұлай жүруге болмайды ғой, ұялмайсыңба.

Жалқаубек:--Ұялмаймын, мен осылай жүргенді ұнатамын. Ештеңе істемейсің, тек нан жеймін, ұйықтаймын.

Досы:--Жооқ, сенің мұның болмайды, қарашы мына балаларға қандай әдемі, тап-таза, ұқыпты, осылар сияқты әдеиі болғың келмей ме?

Жалқаубек:--Ия, болғым келеді, менде де осындай әдемі киімдер бола ма? Осындай киім әпере ме?

Досы:--Әрине, сен жалқаулығыңды қойып, мектепке барсаң осындай әдемі киім, сөмке, оқу құралдарын әпереді.

Жалқаубек:--Жақсы, онда менде жалқаулықты қойып мектепке барам, менде де әдеиі киім болады,жүр менде әдемі киімдерімді дайындайық.

Тәрбиеші:-- Келіңдер, балалармен ойын ойнаңдар.

Ойын: Сөмке жинау.