Шежірелі өлкемнің тарландары туралы мақала, 9 сынып

Әйтеке би ауданы, Аралтоғай ауылы С.Оразалин атындағы

жалпы орта білім беретін мектебі

Шежірелі өлкемнің тарландары шығармашылық байқауы

(қашықтықтан)

Орындаған: Әділетқызы Ақмарал

9-сынып оқушысы

Жетекшісі: Сағынтаева Гүлсезім Айтқалиқызы

Қашықтықтан өткізілетін облыстық

«Шежірелі өлкемнің тарландары» атты

байқауының аудандық кезеңіне қатысушы

С.Оразалин атындағы ЖОББ мектептің

9-сынып оқушысы Әділетқызы Ақмаралдың

жазған мақаласына

ПІКІР

Осы мақаланы жазудағы басты мақсат - білім алушының шығармашылық, ізденімпаздық қабілетін дамыту, туған жердің шежіресіне деген қызығушылығын арттыру, шежірелі өлкенің тарланы деп таныған, мақтан тұтатын тұлға туралы мақала жазу. Әділетқызы Ақмарал өзінің мақаласында туған атасы- Қуанышев Бақыткерей Қуанышұлы туралы сөз етеді. Сыртта жүріп білім алып, қызмет жолын облыста мал дәрігерліктен бастап, одан соң ауылында жалғастырғаны, сауаттылығының арқасында 17 жыл ұстаздық жолында туған жеріне қызмет еткені туралы баяндалған.

Пікір білдірген қазақ тілі мен әдебиеті пәні мұғалімі: Г.А.Сағынтаева

Шежірелі өлкемнің тарланы

Болса дағы небір түрлі тар заман,

Ұстаздықтың ұлы жолын жалғаған.

Менің атам шежірелі өлкемнің

Тарланы боп қалатындай тұлға –адам!

Заманының заңғар тұлғасы, қоғамға ерен еңбегі сіңген арда азамат, еңбекшіліктің белді өкілі, білімі мен байыбы келіскен жанның-менің түп қазығым, қазынам, Атам екендігіне риясыз қуанамын. Тарих беттеріндегі сонау кезеңдерде ел бүгінге дейін айтарлықтай абыройлы қызмет атқарған Атамның әр жүріп өткен жолы менің санамда тегіс жолдай сайрап жатыр. «Атасын құрметтеген баланың тілеген тілегі қабыл болады» деген қазақтың баласы ретінде, әрі перзенттік парыз, атамдай рухани кені мен шежіре тамырын кеңге жайған тұлғаның «ізімді жалғаушы» деп сенген немересі ретінде ол кісінің өрнегі мол, өнегесі таусылмас өмірбаянын сөз етейін.

Атам, Қуанышев Бақыткерей өткен ғасырдың 1939 жылы, Ақтөбе облысы, Әйтеке би ауданы, қазіргі Қияқты ауылы төңірегінде өмірге келген. Балалық шағы сұрапыл соғыстың әлегімен тұспа-тұс келіп, туғандарының бірсыпырасы майдан шебіне аттанады. Атам болса еш жасымай, жасқанбай жігерлі һәм есті болып өседі. Кеудесіне ерліктің, азаматтықтың алауын осылайша тұтатып, атам одақтың ордасы болған Мәскеуге Отан алдындағы борышын өтеуге барады. 1956-1960 жылдары әскери шепте бой түзеп, міндетін абыройлы ақтарып келген соң, атам бір жылдай ауылда совхозда қызмет жасайды. Содан соң ғылым жолына шам алып, білім алу үшін ауылдан сол кездегі Целиноград, қазіргі Астана қаласына аттанады. 1961-1965 жылдары Жоғарғы Зоотехникалық институтында білім алып, студенттік шақтарын өткерген. Әр өңірден жиылған, уақыт қиындығына қарамай ғылым іздеген тұлғалардың, атамның жолдас, курстастарының естелік суреттері әлі күнге дейін отбасылық архивте сақтаулы.