Студенттік өмір туралы қазақ әдебиеті шығармасы

Алғы сөз

Құрметті бауырлар, қазағымның жас-кәрісі, мақтан тұтар азаматы мен азаматшалары. Сіздердің өмірлеріңізге кішкенеде болса пайдасы тиер деген ниетпен осы кітабымды жазбаққа бел буып отырмын. «Өмір ұстаз» деген тақырыптың өзі де айтып отқандай, бұл кітаптың негізі желісі, айтатын ойы осы өмір жайлы, бастан өткен оқиғалар мен хиқаяттарға толы болмақ. Ақындық қасиетіміді сынамаққа ең алғаш 2014-2015 жылдар арасында өлең жазып, түрлі сайыстар мен мүшәйраларға қатысып, жүлделі орындарғада ие болып жүрдім. Бірнеше айлар бойы көңіл-күйім болмай, бір жағынан сабақ мәселесін де бір жақты ету керек болып, ол өнерден де қол үзіп қалдық.Ол кезде мектеп табылдырығында ойнап-күліп, шат-шадыман жүрген кезіміз болатын. Арада талай уақыт өтті, зуылдаған уақытта өз дегеннін істетпей қойсын ба? Жоқ әрине,қолыма бірнеше жылдардан кейін қайтадан қалам алып, түрлі нәрселерді түртпектеп жазуға қайтадан кірістім. Ақындық өнерінің кереметі мен құдіретін қазір сезінгендеймін. Өлең жазғанда тоқтауым қиын болып, шабытты күтпей-ақ шығаратындай дәрежеге Мұқағали мен Шәкәрім бабаларымның өлеңдері мен өмірбаяндары түрткі

болды деп ойлаймын және соған өзім сенемін. Ал осы «Өмір ұстаз» кітабының шығуына, жалпы жазылуына түрткі болған қазақтың бір туар азаматы, менің ұстазым, математиканың маманы Тилесов Нұрлан ағамыз еді. Бастауға қорқып, ойымды жинақтай алмай жүрген кезде, мені қолдап, сөздерімен ерекше әсер қалдырғанды.Қазағымның кереметтей сөзі еске түсер осындайда, кезінде халық арасында айтады екен «Арызшысы көп болса қазы алжасады, Ақылшысы көп болса хан адасады» деп, менің ақылшым да, сырласым да осы бір азамат болғандықтан па адаспай, алжаспай жүргенім.Бұнымен мен өзімді ханға яқи қазыға теңеп тұрғаным жоқ, дегенмен халық айтса қалып айтапайды, барлығына бірдей айтылған сөз болар деген ойым. Дана халықтың дана ұрпағы болу бұйырғасын, көсемсіп сөйлеу, қалжынмен жеткізу, мәнді де мағыналы сөздер айту бізге міндет деп біліп, осы кітабымды бастағалы отырмын...

Жолдыбаев Мейрамбек Наурызбайұлы

1998 жылдың 13-і қарашасында Ақтөбе облысы Темір ауданы Алтықарасу селосында қарапайым отбасында дүниеге келген.Мейрамбектің анасы мұғалім оқыған азаматша болған.Әкесі 4 жасында тастап кеткелі көрмеген.Анасы Жібек мінезі қатаң, дегенмен Мейрамбек дегенде көңілі ерекше болып тұратын жан болған.Әкесімен ажырасқаннан кейін Темір ауданына қарасты Кенқияқ кентіне 2003 жылы қоныс аударған. Мейрамбек 2005 жылы Кенқияқ орта мектебіне 1-сыныбына қабылданады.Жастайынан білімге құштар азамат мектепті үздік бағамен аяқтайды. 2016 жылы мектеп бітіріп Ақтөбе қаласындағы Қ.Жұбанов атындағы Ақтөбе өңірлік мемлекеттік университетіне «Тілдік дайындық бөліміне» физика мамандығы бойынша оқуға түседі.Бұл жайында кейде Мейрамбектің өзі күліп еске алады.Тіптен мені өмір сүруге,басқаруға, өз

бетіммен шешім қабылдауға үйреткен осы мамандығым болды деп те айтады.Себебі әділетсіздіктің сол кезеңдердегі әсіресе жоғарғы оқу орнындағы жағдайлардың қиындауы себеп болса керекті.Ақынның өзі баян еткендей: Оқып едім тілдік дайындық бөлімінде,

Кім кінәлі шаршап бұлай жүргеніме?

Ағаларым ақылды болғанымен, Заңнын ортақ боларын білмегенде,-деп өз басынан өткен қиындыққа кім кінәлі болса сол жазасыз қалмасын айтып жырлаған кезі.Дегенмен Мейрамбектің арманы орындалып «Тілдік дайындық бөлімі» алғашқы және соңғы студенттері атанған.2017 жылы кешенді тестілеу тапсырып Қ.Жұбанов атындағы Ақтөбе өңірлік мемлекетттік университетіне математика мамандығына оқуға түседі.Осы кезден бастап барлық оқиға жайында жаза бастайды.Оның қозғайтын басты тақырыптарының көбі өмір,достық,махаббат және ұстаздық жайында. Елге танымал өлеңдері: «Ұстаз болу жүректің батырлығы», «Өмір», «Махаббат», «Оқу керек», «Кенқияқ», «Қазағымның жігіттері», «Нұржижан», «Ұстаз аға» және т.б. көптеген өлеңдер оқырманға жол тартқан. Сөз соңын Мейрамбектің ең сүйікті және үнемі қайталап айтып жүретін сөзімен аяқтағанды жөн көрдік: «Өз елінің бөрісін жойған өзге елдің перісіне таланар»...

Оқу бастамасы

Өмірдің қызығы мен шыжығы қатар жүретін заманда адамда түрлі болып тұратыны анық.Бүгін міне жылдағы әдетінше Қ.Жұбанов атындағы Ақтөбе өңірлік мемлекеттік университеті тағыда оқуға құжаттар қабылдау үшін кезекті жиыны басталды.Жан-жақтан жиылған,кеше ғана мектептен түлеп ұшқан оқушылар есік алдына жиналып құжат тапсыру үшін кезек-кезек сап түзеп тұрғанды.Қобалжыған ата-аналар балаларынан да

артық қобалжу үстінде.Мейрамбек бұл жолы анасын үйге тастап оқу құжаттарын тапсырмаққа өзі бет алды.Университет ауласына кіргеннен кереметтей бір қуаныш ішін кернеп, мақтаныш сезімі туындады.Бұл мақтаныш он бір жыл оқыған, қиналған, кітаптан бет алмай отырған ұйқысыз түндердің жемісі екені сезілетін.Ішке жәйменен еніп келеді.Іште топырлаған адамдардан бос орын көрінетін емес.Ақырын ғана кезекшілікте тұрған апайға барып: -Саламатсыз ба, кешірерсіз кезек бойынша қай жерге барсам болады,-деп жөн сұрады. -Саламатсын ба, кезектің тым ұзақ екенін көріп тұрсын, соңы кім екенін білмедім,-деп суық жауап қатты.Үстіне құдды бір салқын су құйып жібергендей сезімде қалды.Ішінен не деген адамдар деп ойлады да қойды.Жаймен партаға жайғасқан үлкендеу апайға келді.Өзі қалаған физика-математика факультетінің оқытушысы екен.Қуанғаннан тезірек сұхбаттасуға тырысты. -Саламатсыз ба, мінекей аттестатым, апай айтыңызшы осы бағаммен математика мамандығына түсе аламын ба? -Саламатсын ба, иә әрине, бірақ тек ақылы бөлімге,- деп жауап берді.Мейрамбек үнсіз қалды.Бойын кернеген қуаныш сезімі бір сәтте су сепкендей басылды.Қалайша бұлай болмақ? Қаншама еңбек,оқимын деген арман, өз біліміне деген сенімділік бәрі