Табиғат шабыттың қайнар көзі сабағы, 5-сынып

Пәні: Өзін-өзі тану

Тақырыбы: Табиғат- шабыттың қайнар көзі

Мектебі: №221 негізгі орта мектебі Сыныбы: 5 (бесінші) Күні: 12 .03. 2019 ж

Құндылық: Сүйіспеншілік Қасиеттер: сезімталдық, қамқорлық, үйлесімділік

Сабақтың мақсаты: оқушыларға табиғаттың адамды шабыттандырудағы маңызын түсіндіру арқылы сүйіспеншілік құндылығының мәнін ашу.

Ресурстар: оқулық, оқушы дәптері, ноутбук,т.б.

Сабақтың міндеттері:оқушыларға табиғаттың адам өміріндегі шабыттың қайнар көзі екендігіне сезімталдық қасиеті арқылы түсінік беру;

-оқушыларды табиғаттың әсемдігін сезінуге баулу арқылы қамқорлық қасиетін дамыту;

-оқушыларды табиғатты сүюге, үйлесімділікке тәрбиелеу.

Сабақтың барысы

І. Ұйымдастыру кезеңі

5 Т ережесін еске түсіру. (тәртіп,талап, тазалық, татулық, тыныштық)

Тыныштық сәті «Нұрға бөлеу»

Әсем әуен

Үйге тапсырма

Мұхтар Әуезов «Таудан соққан ызғар»

Табиғаттың қандай көріністері Абайдың көңіліне шаттық сыйлады?Табиғатқа тамсану адамды не нәрсеге шабыттандырады?Табиғаттың қандай әсем құбылыстарын адамның мінезіне теңеуге болады? Неліктен?Өзің табиғаттың ғажап көріністеріне куә болған кезде қандай сезімге бөленесің? Әңгімелеп бер.

Дәйексөз

Табиғаттың өзінде өзгеше бір сүйсінерлік, жанға жайлы бір нәрсе бар.Шоқан Уәлиханов• Дәйексөздің мағынасын қалай түсінесіңдер?

2рет ұл, 2рет қыздар қайталайды

Әңгімелесу

Қос қарлығаш (Әңгіме)

Арасанбай Естенов– Ата, ата, анаң қара! Қарлыға-аш!Атасының жанында саяжайда жүрген Алдан жерден жеті қоян тапқандай мәз. Дауысының қатты шығып кеткенін де байқамай қалған. Расында, бұлбиыл жазғытұрымғы көрген алғашқы қарлығаштары еді.– Тыныш, балам, қатты дауыстама. Шошытып, үркітіп аласың. Кел одан дақозғалмай отырып, олардың әрекетін бақылайық,– деп Орман қарт немересінқасына шақырып, өздері суғарып жүрген тақтаның жиегіндегі көкмайсағажайғасты. Алғашында Алданның қаттырақ шыққан үнінен жасқаншақтап, керісерпілген қос қарлығаш сәлден соң қалықтай келіп, бұлардың алдындағысуғарылып жатқан тақтаға қайта оралды.– Су іздеп жүрген болар? – Сыбырлай сөйлеген немересі атасына сұраулыкейіппен қараған.– Тс-сс, асықпа, балам. Қазір көреміз.

Қалықтай келіп текшеленген тақта үстіне қонған олар алдымен тіп-титтейсүйір тұмсықтарына іліп жерден бір-бір тал шөп қиындысын алды. Екі-үш күнбұрын шабылған шөптің қурай бастаған қалдығы. Тістеген әлгі шөптерін ендібеті дымқылданған топыраққа ары-бері үйкеп алған қос қарлығаш жерден лыпкөтеріліп әлдеқайда асыға ұшып кетті.– Су іздесе, батпақта нелері бар, ата? Қарлығаш та шөп жей ме?– дегенАлдан аң-таң.

– Үндеме,– деді атасы әлі де болса, сыбырлай сӛйлеп. – Олар жақын маңғаұя салғалы жүр. Қазір тағы оралады.Атасы айтып болғанша зуылдай келіп, тақта үстіне қонған қос қарлығаштура жаңағы әрекеттерін қайталай, тұмсықтарына бір-бір тал шөпті ілген бойдатағы да ұша жөнелді. Өздері тым асығыс, жұмыстары қауырт секілді.– Шӛпті қайтеді? Оны неге батпаққа батырып, былғап жатыр?Немересінің сауалына еріксіз мырс еткен атасы: – Құлыным-ау, былтыр ауылға, Сәлім ағайыңның үйіне барғанда қора жақтауына салынған қарлығаштың ұясын көріп едің ғой, есіңде ме?– деді.– Әрине, есімде.…