Табиғат үшін эссе жұмысы, 8 сынып оқушысына

Әл-Фараби атындағы №21 мамандандырылған гимназияның

8-сынып оқушысы Убайдуллина Айым

«Табиғат үшін......»

Табиғат- Адам –осы ұғымдардың арасындағы үнсіз сыйластық, құрмет, жан ашу деген жылы қасиеттер әсіресе Адам тарапынан үзіліп кеткен жоқ па деген ойлар жиі мазалайды. Мұндай ойдың мазалауы ақпарат беттерінен оқып жүрген, теледидардан көріп жүрген, өзім де кездестіріп жүрген адамдардың табиғатқа жасаған қиянаттарын көрген сайын ойыма оралады. Жақында 100 жыл бұрынғы табиғат көрінісі мен қазіргі табиғат көрінісін салыстырған суретті көріп жүрегім ауырды, бір ғасырдың ішінде адам өз қолымен табиғатты қатты өзгерткен екен, табиғатта тіл жоқ, ей, адамдар, мені аяңдаршы, мені қорғаңдаршы-деп айтатын, тек үнсіз қарсыласып, қолынан келер дәрмені жоқ, жойылып жатыр табиғат.

Адамзатты «егер табиғат жойылса, не болады?» деген сұрақ толғандыру керек, табиғат орнына қайтып келмейді, бұрын осы жерде ну орман, әсем көрікті табиғи аймақ болған деп мұрағаттан қарап отырмасақ болар еді. Көшеге қолындағы қоқысты емін-еркін лақтырып кетіп бара жатқан ересек адамдарды көріп таң қаламын, «неге менің табиғатым, менің қайтып орнына келмейтін Табиғатым» деп таза ұстауға ұмтылмайды екен, Бір жігіттің теңіз жағасындағы қоқыстарды өз еркімен жинап, фотоға «Қоқыс менікі емес, бірақ Планета біздікі» деп жазып қойған сөздерін оқып сүйсініп риза болдым, әрқайсымыз осы сөзді жадымызға берік сақтап алсақ, табиғатқа сүйіспеншілігіміз артар еді. Жас буынның табиғатты қорғауға, сақтауға ұмтылысын қалай арттыруға болады, бұл үшін экология тақырыбындағы іс-шараларды көбейту қажет, қазір экологиялық іс-шаралар «Жас экотілші», экологиялық тәрбие сағаттарды жандандырып, өмірмен байланыстырып өткізу, «Мен және табиғат», «Адамзат табиғаттан не күтеді, әлде табиғат адамзаттан не күтеді?» т.б. тақырыптарда дебат, пікірсайыс, эссе жазу, экологиялық сайыстар өткізу, экологиялық таза тұтынатын өнімдер акцияларын ұйымдастыру, мысалы, полиэтиллен пакеттерді қағаздан, шүберектен жасалған экоқа

«Табиғат-адамзат үшін таусылмайтын қазына» деген қате пікірді қою керек, табиғаттың адам қамқорлығына мұқтаж екендігін жас буын ұғымына жеткізу керек.

Біздің қазақ ата-бабаларымыз табиғатты тумысынан сүйіп өскен, табиғатқа, табиғаттың тепе-теңдігін сақтауға аса мән бергенін ғасырлық тәжірибесінен білеміз, бір орынға малды жылдар бойы жая бермеген, малдың тұяғы таптап…