Табиғатты қорғау – Отанды қорғау эссе жұмысы

Табиғатты қорғау- Отанды қорғау

Адамның табиғатсыз күні жоқ,

Табиғаттың оны айтар тілі жоқ.

Табиғат- сөз жетпес сұлулық, баға жетпес қазына, қыры мен сыры мол құбылыс. Табиғат: жан-жауарлар, өсімдіктер, өзен-көлдер, Күн,Ай, Жер мен Аспан. Адам да табиғаттың ажырамас бір бөлігі.Сондықтан дана халқымызда «Жер-Ана» деген егіз ұғым қалыптасқан. Адам баласы өзіне қажеттің бәрін табиғаттан алады. Табиғат - адам баласының еңбек етіп, өмір сүретін ортасы. Сол себепті табиғатты қорғау, аялау әр адам баласының парызы. Менің ойымша, адам баласы табиғатқа құрмет көрсету керек, себебі ол адам үшін құтты қоныс.Табиғат тіршіліктің құт берекесі, алтын ұя мекені. Адам табиғатсыз, табиғат адамсыз өмір сүре алуы мүмкін емес. Сондықтан адам табиғатты құрметтеп, қастерлеуі керек.

Қазіргі уақытта табиғаттың ластануы жер бетінде өзекті мәселе болып отыр. Соның салдарынан адам өміріне де қауіп төніп тұр. Біз табиғаттағы өсіп тұрған әр ағашқа қамқорлық танытуымыз керек. «Бір тал кессең, он тал ек», «Жер құтты болса, мал сүтті болады» «Атаңнан мал қалғанша, тал қалсын», «Бұлақ көрсең көзін аш», демекші қоршаған ортаға ерекше құрметпен қарасақ, келешек ұрпаққа үлгі-өнеге боларымыз анық. Мысалы, табиғатқа бәріміз де таңданамыз, қызығамыз. Бірақ оны қорғап, аялауға көңіл бөлмейміз.Әр адам үшін кіндік қаны тамып, туып-өскен жерінен қымбат ештеңе жоқ. Ендеше келешек ұрпақ туған елін, Отанын сүйетін азамат болсын десек, туған жеріміздің табиғатын алдымен өзіміз сақтап, қадірлеуіміз керек. «Ағаш жапырағымен, жер топырағымен көрікті» дейді халқымыз. Табиғат көркейсе, адамның да тынысы кеңейіп, көңілі көтерілері анық. Табиғатқа өз үйіндей қарап, оны аялаған адамның қоршаған ортасы да әдемі болмақ. Үйің мен бау-бақшаңа қарай қарағаның сияқты табиғатқа да сондай жанашырлықпен қараған жөн. Қоршаған ортасы лас, суы лай табиғаттың адамға да зияны көп екені айтпаса да белгілі. Сондықтан туған жеріңнің табиғатын аялау, оған қамқорлық таныту біздің, яғни жастардың міндеті.

Халқымыз топыраққа шыққан жасыл шөптің өзін жұлуға тыйым салған. Өйткені шөп – таудың көркі, малдың жемі. Оны жұлу өзіңнің тамырыңа балта шабумен бірдей деген. Адамның тағдыры табиғатқа байланған. Табиғат болмаса, адам да өмір сүре алмас еді. Таза ауасы мен шипалы суы, ну орманы мен асқар тауы жоқ мекеннің қадірі де аз. Ағашы оталып, суы тартылған табиғаттың адамзат үшін берері де жоқ. Ал ондай табиғатта адам қалай тіршілік етпек. Судың да сұрауы бар емес пе?

Табиғат – адамзаттың анасы. Дүниеге есігін ашқан сәбиге бәрін тосатын ана сияқты табиғат та адам баласына бәрін беріп, береке сыйлайды. Анамызға қалай қамқор болсақ табиғат анаға да солай…