Тағдыр тақырыбына арналған қазақ тілі шығармасы

Тағдыр.

Әңгіме.

Айбек- сабақты жақсы оқитын бала. Әдеттегідей, күнде сабақтан келіп, қора-қопсыны тазалап, әкесіне қолқанат болатын. Акеси –мемлекеттік қызметкер. Жұмыстан шаршап келген әкесі Айбектің дәл осылай сабырлы, еңбекқор болып өсип келе жатқанына іштей қуанатын. Айбектің анасы- өте сабырлы, ақылды, мейірімді әйел еді. Үй шаруасына да пысық, тазалықты жаны сүйетін.

Айбек- үйдің үлкені, артынан ерген үш қарындасы бар. Ағалары мектептен келгенде қарындастары «Ағам келді»,- деп, алдынан жүгіріп шығатын. Кіші қарындасын көтеріп алып, мойнына отырғызып алатын.

Айбек –елдер арасындағы дипломант болуды армандайтын. Сол мақсатта сабақтан қалмай, алдағы емтиханға дайындалып жүретін. Мектептегі ең беткетұтар оқушының бірі болды, әрі десе қарындастарының да сабағын қадағалап , қамқор болып жүретін. Анасы Наркескен ұлы Айбекке үлкен сенім артатын.

Күндер өтіп жатты. Айбектің әкесі Таймас соңғы күндері «жұмыс-жұмыс» деп, отанға көңіл бөлуді қойды. Күнде жұмыстан кеш келеді, кейде келмей қалатын күндері де болды.

Бір күні күндегіден ерте келген акесі Айбекке көлікті жууды тапсырды. Айбек көлікті айнадай етіп жуып қойды. Анасы Наркескен кешкі асқа дәмді етіп палау дайындап қойыпты. Мәре –сәре болып барлығы кешкі асты ішіп алды.

Түнгі сағат екілер шамасы. Айбектің әкесі Таймас қан қысымы көтеріліп, дереу жедел-жардем шақыртты. Расымен де, қан қысымы қатты көтеріліп кетіпті. Жедел жәрдемшілер Айбектің әкесіне дәрігерге көрініп, ем қабылдауға кеңес беріп кетті.

Айбек бүгін сабақтан күндегіден кеш қайтты. Алдағы емтихандары жайлы мектепте жиналыс болған болатын. Мектептен қайтар жолда Айбектің жүрегі бірнәрсені сезгендей үйге асықты.

Үй алдында адам көп, машиналар бірінен соң бірі ағылып келіп жатыр. Жүрегі тарсылдап үйге жүгірді.

Анасы Наркескеннің жылаған дауысы құлағына бірден естілді. «Таймасым-ау, бізді кімге тастап кеттің, ауырып жүргенін білдірмепті ғой, жаным-ай. Енді сендей асылды қайдан табам, қара жерге қалай қиям сені»- деп отырған анасын ағайындар жұбатып отыр. Айбек жүрегіне тас түскендей, бір орында қатты да қалды.

Күндер өтіп жатты... Әкелері Таймастың жылдық асын беретін уақыт та келді. Әкелеріне құран бағыштап, басына есімін жаздырып тас қойды.