Тәрбиеші – ұлы тәрбиенің тірегі эссе үлгісі

«Тәрбиеші-ұлы тәрбиенің тірегі»

Ұлы кемеңгер Абай Құнанбаев «Адамның адамгершілігі жақсы тәрбиеші-ұстаздан болады» деген.

Тәрбиеші – ол,баланың өмір жолында кездестіретін екінші анасы. Оның жан дүниесі әрдайым бала болып кала береді. Олай болмаған жағдайда, балалар оны өз әлеміне өткізбейді. Біздің мамандығымыздың басты талабы – балаларды кез-келген жағдайда да жан дүниеңмен жақсы көру. Олардың жаны жалғандықты, жасандылықты сүймейді, не айтса да әділ, шындықты айтады. Олар қуанса шын қуанып, ренжісе шын ренжи біледі.Әр бала өзінше бір әлем. Біз, тәрбиеші ретінде, балаларды тәрбиелей отыра, оларға алғашқы білім нәрімен сусындатамыз . Яғни, тәрбиелей отыра, білім береміз. Үлкен «мектеп» өміріне бейімдейміз. Бұл аса жауапты іс. Бала есінде барлығы қалады. 3-4 жастан бала жақсы мен жаман, ақ пен қараны ажырата алатындай деңгейге жетеді. Сол себепті, біздер, осы жастан балалардың әр қадамын зерттеуге, әр балаға қай бағытта көмек керек екендігіне, не нәрсе қалайтындығына, өмірге деген көзқарасын қалыптастыруға - ата-аналарымен бірге жауап беретін тұлғалармыз.

Ұлы ойшыл ғалым, әлемнің екінші ұстазы Әл-Фараби «Адамға ең бірінші білімнен бұрын тәрбие беру керек, тәрбиесіз берген білім адамзаттың жауы» деген екен. Біздер білім бере отыра тәрбиелеуіміз керек. Абай атамыз айтқандай, «ортаға өнеріңмен емес, мінезіңмен сиясың». Тәрбие берілмей, тек біліммен жүретін ұрпақ болса, оның бір ортадан орын табуы – екіталай.

Балалар - өмір гүлі. Ал гүлдер ешқандай жасандылықсыз, шынайылықпен баптағанда ғана өседі.