Туған өлкемді ғасырлар бойы сүйіп өтемін жазбасы

Е Исмаилов атындағы Мәдениет орта мектебі

Эссе Тақырыбы: «Туған өлкемді ғасырлар бойы сүйіп өтемін!»

Жазған: бастауыш сынып мұғалімі

Балташева С.А

2018 ж

ТУҒАН ӨЛКЕМДІ ҒАСЫРЛАР БОЙЫ СҮЙЕМІН!

Армысыңдар, туған жер, туғандарым,Кезіп жердің тау-тасын, нулы орманынКеліп тұрмын, безгем жоқ өздеріңнен –Мені алысқа сендерден қуды арманым.

Ф. Оңғарсынова

«Ауылым – алтын бесігім», – деген екен дана қазақ... Міне, мен де Мәдениет ауылы туралы жазғым келеді. Жәй жазбай, анамның ақ сүтімен дарыған құдіретті тілімнің бар жауһарын төге отыра жазсам деген ой бар. Қазақтың қай топырағы болмасын, ұлтына адал, еңбекқор, аса зерек, білімпаз перзенттерін дүниеге алып келетіні хақ. Олай демекке себеп – ауылымыздың ел ағаларының арқасында көркейіп, ерекше бір әсем күйге енуі. Әрине, ауылымызға деген сүйіспеншілігімді қазіргі күнмен-ақ байланыстыра айтар едім. Алайда ауыл маңайындағы жер-су тарихына шолу жасай отыра, ерекше бір сүйіспеншілік жырын жазғым келеді. Мұнда қосымша мақсат тағы бар: ол – топонимикалық аңыздарды жаңғыртып, ел рухын көтеру.

Бірінші аңыз – «Күйеуағаш» ағашы туралы аңыз. Кезінде бұл ауылда ай десе - аузы, күн десе көзі бар 80 қыз болыпты. Сол қыздарға ғашық болып, мәңгілік махаббат сертін берген жігіттер қызбен кездесуге келеді екен. Содан бір жігіт қызына келіп, күтіп тұрған шағында ағаш арасында қалып кетіпті. Ағаш атауы содан шыққан деседі. Бұл аңызды мысалға келтіруді не себепті жөн көрдім деген сұраққа жауап берер болсам, ауыл жас балалары үлкендерге ілесіп ағаш отырғызып, елін көркейткенде осындай аңыз түрлерін ойдан шығарып, талдарына ат та қояды екен. Менің де осындай талдарым бар еді... Тағы бір махаббат хикаясының негізінде ел аузында қалған «Қызқұлаған» жары туралы аңыз. Атының өзі-ақ айтып тұрғандай, ғашығына қосыла алмай бақилық болған қыз тағдыры аңызға арқау болған. Менің де ауылыма деген махаббатым осы екі жастың махаббатынан артық болмаса, кем түспейді.

Мәдениеттің батыс жағында орналасқан «Ақшоқы» тауы да бар. Ол жерде кезінде Атығай ішіндегі Майлыбалта руы қоныс тепкен екен. Сол таудың бас жағы жалаңаштанып тұрған себепті халық солай атап кеткен екен. Міне, қызық. Мұхтар ақын айтпақшы, әр адамның төрт анасының бірі – тарих болса, сол тарихты білу, кейінгіге дәріптеу – нағыз адал махаббаттың көрінісі демекпін.

Тау тұлға Мұқағали «Тауда өстім» өлеңінде:

Тайсалмай басып тастарын,

Алқынбай асып асқарын.

Құзына шығып, қомданып,

Ылдиын төмен тастадым.