Түлкі, қоян, қораз ертегісіне арналған балабақша материалы

Көлеңке театры:Қоян,түлкі.қораз ертегісі

Автор:Орманда түлкі мен қоян өмір сүріпті. Түлкінің үйшігі мұздан, ал қоянның үйшігі ағаштан болыпты. Көктем келіп, күн жылынғанда түлкінің үйшігі, әрине, бірден еріп кетті.

Жаураған түлкі қоянға келеді. —

Түлкі: Қоян, қоян! Мені үйіңе кіргізші, жылынып алайын!

Автор:Жылпос түлкі осылай алдап-сулап, аңқау қоянның үйшігіне кіріп алып, ақыры оны үйінен қуып шығады.

Қоян жылап келе жатып, иттерге кезігеді.

Иттер: Қоян, қоян! Не болды саған? Соншалықты қамығып кетіпсің ғой? — Қоян:Қалай жыламаймын? Түлкінің мұз үйі еріп кетіп, менің жылы ағаш үйімді тартып алды. Енді міне, баспанасыз тентіреп жүргенім… —

Иттер: Жылама! Біз ол оңбағанды қазір-ақ қуып шығамыз!

Автор:Иттер жиналып, қоянның үйіне келеді. —

Иттер: Ау, ау, ау! Әй, түлкі, шық қане! Босат, қоянның баспанасын!

Түлкі: — Аха! Шықсам шығайын! Бірақ, мен далаға шықсам, сендерге жақсы болмайды ғой! Барлығыңды быт-шыт қыламын! — деді түлкі қорқытып.

Автор:Иттердің үрейі ұшып кетті. Басы аманда қашып құтылуды ойлап, тайып тұрды. «Үйі жоқтың — күйі жоқ» деген. Қоян қаңғи-қаңғи шаршап, тағы да жылай бастайды.

Автор:Алдынан аю шығады.

Аю: — Қоян-ау, не болды? Сонша неге жылайсың?

Қоян:— Жыламағанда қайтемін? Түлкінің мұз үйі еріп кетіп, менің жылы ағаш үйімді тартып алды.

Аю:— Жылама! Мен оны қуып шығамын. — Жо-оқ! Қуып шыға алмайсың. Иттер де қуып шыға алмады.

Аю:— Көресің, қуып шығамын.

Аю үйшіктің алдына келіп: — Түлкі, шық! Босат, қоянның үйін! — деп ақырады. Түлкі болса пеш үстінен: — Шықпаймын. Шықсам саған жаман болады. Быт-шытыңды шығарамын! деп қорқытты.

Автор:Аюдың үрейі ұшып кетті. Басы аманда қашып құтылуды ойлады. Амалы құрыған қоян тағы да жылай бастады.

Қараса, жанынан алтын айдарлы әтеш өтіп барады. Қолында күмістей жарқыраған шалғысы бар.

Қораз: — Қоян, қоян! Неге жылап отырсың? — деп сұрады.

Қоян:— Жыламай қайтемін? Түлкінің мұз үйі еріп кетіп, менің жылы ағаш үйімді тартып алды.