Ұстаздық еткен жалықпас эссе мен шығармаға арналған

Ұстаздық еткен жалықпас, үйретуден балаға

Ұстаз болу – жүректің батырлығы,

Ұстаз болу – сезімнің ақындығы

Ұстаз болу – мінездің күн шуағы,

Азбайтұғын адамның алтындығы.

Ұстаз – ұлы сезім. Сол себепті ұстаз деген сөздің мағынасы да ұлан ғайыр кең секілді. Ұстаз – ол білім, ғылымдағы, ән және күй, тағы басқа түрлі өнердегі, жалпы адамның рухани өміріндегі тәрбиеші,ақылшысы болса керек. Бірі терең ғылыми білім, екіншісі сол білімін оқушы бойына, санасына жеткізетін, дарытатын әдіс-тәсілі. Адамға көбінесе үш алуан адамнан мінезжұғады. Бірінші ата-анадан, ұстазынан, құрбы - құрдасынан– деп ұлы ойшыл Абай атамыз өте дұрыс айтқан. “Ұстазына қарай шәкірті”,“Ұстазы жақсының, ұстамы жақсы”, “Аға-жаға, ұстаз пана” – деген мақал-мәтелдер арқылы құптайды. Бірақ құрғақ өсиет, құнсыз уағыз арқылы емес жеке бастың үлгісімен, тапқыр – тәсілімен тәрбиелеу орынды. Еліміз егемен алып тәуелсіз мемелекет болды. Тәуелсіз еліміздің болашағы жас ұрпақ. Сондықтан да оқушылардың сапалы білім, дұрыс тәрбие алуы-ең басты мәселе. Ендеше ертеңгі болашағымыздың сапалы болуы-қазіргі қоғамдағы ұстаздарға байланысты. Кездесетін кез келген қиыншылықтарға қарамастан, білім сапасын арттыру қазіргі мұғалімдердің басты міндеті. Жас ұрпаққа білім, тәрбие беретін бала жанының бағбаны мұғалім адал, байсалды, ұстамды, төзімді болуы керек және үнемі өз бетімен білімін, дайындықты толықтырып