Жеңіс күні туралы мақала 11 сынып

Жеңіс күні – жүректерде жаңғырады

Тарих – үнсіз шежіре. Бірақ кейде оның да дауысы шығады. Ол дауыс – оқ пен оттың ортасында жан алып, жан беріскен боздақтардың үні. Ол дауыс – ананың көз жасы, жетім қалған баланың сағынышы. Ол – жеңістің жаңғырығы. Міне, содан бері қанша уақыт өтсе де, 9 мамыр – Жеңіс күні – жүректерде жаңғырып келеді.

Бұл күн – жай ғана тарихи дата емес. Бұл – миллиондаған тағдырды біріктірген, сансыз жанның жанкешті ерлігімен келген Ұлы Жеңістің күні. Бұл – отты жылдардың отыз күндей оқиғасын арқалаған ардагерлердің, бүгінде көзі тірі санаулы батырлардың мерекесі.

Мен үшін бұл күннің мағынасы терең. Себебі менің де отбасымда сол соғыстың ізі бар. Әжемнің айтуынша, оның бауыры майданнан оралмаған. Ол туралы естеліктер – бізге қалған жалғыз мұра. Фотосуреттегі қыры қомданған жас сарбаздың жүзіне қараған сайын, жүрегімде әлдебір жауапкершілік оянады. Сол жас жігіт Отан үшін жанын қиды, ал мен бейбіт өмірде білім алып, арман қуып жүрмін. Бұл – менің бақытым. Бұл – олардың жанқияр ерлігі арқасында келген бақ.

Жеңіс күні – бұл өткенге тағзым, болашаққа аманат. Әрбір мектепте соғыс туралы шығармалар жазылып, әр үйде бір естелік айтылса – тарих тірі. Біз бұл күнді тек гүл шоқтарымен, салтанатты шерумен қарсы алмауымыз керек, жүрекпен сезінуіміз қажет. Себебі ерлік – ұмытылмағанда ғана ұлы.

Бүгінде аспанымыз ашық, еліміз бейбіт. Бірақ сол бейбіт аспанның әр сәулесі – қанмен, көз жасымен келген. Сондықтан 9 мамыр – мәңгілік күн. Ол күн – жүректерде жаңғырады. Әр ұрпақ бұл жаңғырықты естуі керек. Себебі ерлік – естелікте емес, есте қалғанда ғана мәңгі.