Абай шығармаларындағы адамгершілік мәселесі, ғылыми жұмыс

Түркістан облысы

Бәйдібек ауданы “Жолғабас негізгі орта мектебі” мемлекеттік коммуналдық мекемесі

“Абайтану” байқауы

Сарыбаева Күнсұлу

Бақытжанқызы

Тақырыбы: Абай Құнанбаевтың шығармаларындағы адамгершілік

идеясы

Мақсатым:

Абай атамыздың өлеңдері мен

шығармаларындағы адамгершілік тәрбиесін оқушылар бойына сіңіре отырып, насихаттау. Сұлтанмахмұт Торайғыров атамыздың

“Адамгершілікті білгің келсе , Абайды таны” сөзін алға мақсат етіп қойдым

« Қазақтың бас ақыны – Абай

Құнанбаев. Одан асқан бұрын – соңғы заманда, қазақ даласында біз білетін ақын болған жоқ» деп Ахмет Байтұрсынұлы атамыз айтып кетсе, Мұхтар Әуезов атамыз « Абай лебі, Абай үні , Абай тынысы – заман тынысы , халық үні. Бүгін ол үн – біздің де үнге қосылып , жаңғырып , жаңа өріс алып тұр.» деп айтқан.

«... Абай ең алдымен өзіне, сонсоң айнала-төңірегіне, ақыр аяғында мынау мәңгілік тіршіліктің ырғағына ой көзімен, сын көзімен қарай алатын биікке көтерілді. Ал қашан да қоғамның сан тарау құбылыстарына ой көзімен қарай алғандар, жақсыға сүйініп, жаманға күйініп қана қоймаған ғой. Олар қашанда жақсыны молайту үшін,

Ұлы ақын 1845 жылы әйгілі Қасқабұлақ басында,

киіз үйде дүниеге келді. Әкесі Құнанбай бүкіл Тобықты елінің қаһарлы әміршісі, қатыгез, ал шешесі Ұлжан керісінше ағайын-туысқа қайырымды,

мінезі жұмсақ, тілге бай адам болған. Абай ауылда ескіше сауат ашып, Семейдегі Ахмет

Ризаның медресесіне оқуға түседі. Алайда, әкесі Абайды билік ісіне араластырып, баулу үшін оқуын

аяқтатпай, 14 жасында қайтарып алады. Абайдың

медереседегі оқуы осымен аяқталады.