Ар-ұждан және абырой туралы сабақ материалы

Пән: Өзін – өзі тану

Күні:15.12.2019 №: 13

Мұғалімі: Аманғалиева Т.Б

Сыныбы: 6

Тақырыбы: Ар – ұждан және абырой туралы

Құндылығы: Дұрыс әрекет

Қасиеттері: Отбасындағы, мектептегі парызын орындау, әдепті болу, әділеттілік.

Мақсаты:Оқушыларға ақкөңілділік туралы түсінік бере отырып, дұрыс әрекет құндылығының мәнін ашу.

Міндеттері:

Білімділік: Оқушыларғаотбасындағы, мектептегі парызын орындаудың қажет екенін түсіндіру.

Дамытушылық: Оқушылардағы әділеттілік қасиеттерін дамыту.

Тәрбиелік: Оқушыларды әдептілікке тәрбиелеу.

Ресурстар:

Оқулық,дәптер,қарындаш

Сабақтың барысы:

Ұйымдастыру кезеңі.

1. Тыныштық сәті.Су асты патшалығына ойша саяхат

2. Үй тапсырмасын тексеру.

«Қара құлып» мәтінін оқып келу.

Сұрақтар:

Неліктен бала анасының сөздерінен ұялды?

Болған оқиғадан бала өзіне қандай өмірлік сабақ алды деп ойлайсыңдар?

Абай атамыздың «Пайда ойлама – ар ойла» деген сөзін қалай түсінесіңдер?

Адамның бойындағы қандай қасиеттеріоны абырой биігіне көтеріп, дұрыс әрекетке жетелейді?

3. Сабақтың дәйексөзі.

(Ұл балалар бір рет оқиды, қыз фбалалар бір рет оқиды, барлығы бірге қайталайды)

Ар-ождан алдындағы адалдық өз қадір-қасиетіңе, ізгі іс-әрекетіңе байланысты.

Әбу Нәсір әл-Фараби

Әбу Насыр Әл-Фараби әлемге әйгілі ойшыл, философ, социолог, математик, физик, астроном, ботаник, лингвист, логика, музыка зерттеушісі.

Сұрақтар:

Ар – ұждан дегеніміз не?

Ар – ұждан алдына не үшін адал болуымыз керек?

Дәйексөзден қандай ой түйдіңіз?

Оқиға айту (Мұғалім сыйы)

Бозорамал

П. Джон

Автобус аялдамасында ешкімді елеместен мұңға батып, жалғыз жігіт отыр. Жолаушылардың кейбірі оған көңіл аударып, қарап өтсе, енді біреулері қарамайды да. Жігіттің оларға мойын бұруға мұршасы да жоқ, терең ойға батқан.

Ол өткен өмірін қайта-қайта есіне алды. Жиырма жылдай бұрын ол келесі көшедегі қызыл кірпіш үйде дүниеге келіп, бақытты балалық шағын өткізіп еді. Бұл үй мүмкін орнында жоқ та шығар бірақ, қызыл-жасыл гүлдер орнында қалған болар. Ол үйінің маңындағы сол гүлдерді есінен бір сәт те шығара алмады. Үйдің жанында әкесі өз қолымен жасап берген әткеншек, өзі алғаш велосипед теуіп үйренген бақтағы жалғыз аяң жол бәрі-бәрі есінде. Ата-анасы осы велосипедті бірнеше ай бойы еңбек-ақыларын жинап алып беріп еді. Араға оншақты жыл салып, велосипедті мопедке ауыстырды.

Жасөспірім енді ата-анасына төбесін сирек көрсететін жағдайға жетті. Өзі ақша таба бастады, достары да көбейді, ол үшін ата-анасы өмірден артта қалғандай болып, олардан гөрі, достарымен сауық кештерде уақыт өткізу қызықтырақ көрінді.

Жігіт өмірінің осы бір кезеңін есіне алғанда жаны түршікті, оны жан дүниесінің көмескілеу жеріне жасырғысы келді де өне бойы дір ете қалды. Ол сол күні алған қарыздары жиналып қалып, ата-анасына ақша сұрауға келді. Анасы ұлын көргенде құрақ ұшып, барын аузына тосты, әкесі баласына әкелік мейірімін төкті. Ал ұлы әке-шешесінің ақшасын рұқсатсыз алған күйі кете барды.

Осы күннен бастап жасөспірім ата-анасының бет-жүзін көрген жоқ. Өзінің осы қылығынан соң ата-анасының жүзіне қарауға дәті де шыдамады. Сөйтіп, ол өте алысқа кетті...

Ата-анасы баласының өмірінен хабарсыз еді.

Ол кейде түнде айға қарап, өз ата-анасын есіне алатын, «егер ата-анам аман болса, мені көргілері келсе, әйтеуір бір үйіме барармын», - деп ойлайтын.

Жігіт үлкен қалада жұмысқа орналасады, жұмыстан қолы қалт өте қалса, ойына ата-анасы мен үйі түсетін, көзге көрінбейтін бір күш үйіне қарай тарта беретін еді. Көз…