Бала тәрбиесі туралы мақала педагогтерге арналған

Бала — көңілдің гүлі, көздің нұры.

Балалы үй – базар, баласыз үй - қу мазар. Бұл мақалды мен ес білгелі естіп келе жатырмын. Ал осының терең мағынасын өзім ана болғанда түсіндім. Расыменде, бала – үйдің нұры, жарық айы. Оның өмірге келуі бір бақыт, шықылықтап күлуі бір бақыт, тәй-тәй басуы бір бақыт. Ал ана көңілі осының барлығын әр минутын, әр секундын жаттап жүреді. Сондай-ақ, бала - отбасы дәнекері. Отбасы болған соң ыдыс-аяқ сылдырламай тұрмайды. Кішкентай нәрсе үшін ақылымзды ашуға алдырып жатамыз. Сондай сәттерде баланың толыққанда отбасында өсуі маңызды екенін естен шығарып аламыз. Ат-ананың арасындағы сезім мен сыйластығы баланың тәрбиесіне тікелей әсер етеді.

Біз де ата-анамыздың дәл осындай балалары болдық, ата-анамыз дұрыс адам болсын деп оң тәрбие берді. Енді өзіміз ата-ана болғанда кезек бізге келді. Бала тәрбиесінде — отбасы ең үлкен мықты тәрбие ошағы. Баланың адамдық қасиеттері мен әдептілігі, оның болашақта қандай адам болуы өзі туылған отбасында алған тәлім-тәрбиесі мен ондағы қарым-қатынасқа байланысты. Өйткені ата-ана — басты ұстаз. Баланың заманына лайық азамат болып өсуі – алдымен ананың ақ сүтімен, абзал тәрбиесінің жемісі. Дегенменде отбасы тірегі ол –әке. «Әке» дегенде баланың көзіне үлкен қорған елестеуі керек, алайда қазір кейбір отбасында үйде ер-азаматы бола тұра әйел адам билейді. Неге? Оның жауабы, еркек жауапкершіліктен қашады немесе "Өзі төмен етек әйел, еркек кіндіктісін өзгертемін деген негізсіз түсінігі. Ақылды әйел- ер-азаматты билемей-ақ, дұрыс жолға сала адады. Дініміз Исламда отбасындағы барлық жауапкершілік ер адамға жүктелген. Пайғамбарымыз Мұхаммед (с.ғ.с ): «Ер адам отбасы үшін жауапкер және отбасы үшін сұралады»,- деп ер адамның міндеті мен жауапкершілігін анықтап көрсетіп кеткен. Әр бір ер кісі отбасындағы береке бірлік, жарасымды тірліктің баянды болуын калайды. Отбасында еркектін мәртебесі қашанда

Баланың тәрбиесін ең әуелі иманнан бастаған жөн. Иманы бар адам қандай, иманы жоқ адам қандай? Осыны ұқтыру керек. Кейбін отбасыларды көремін, баларын төмпештеп жұмсап, жекіріп жатады. Менің тәрбиелегенім осы дейді. Мұндай тәрбие баланың болашағына, ата-ананың қарттық шағына қара көлеңке. Біздің ата-анамыздың балалық шағы мен қазіргі балалардың ойлау-түйсігі мүлде екі түрлі. Қазіргі балалардың заманында бәрі дамып тұр. Оның пайдасы да, зияны да бар. Сол үшін бала тәрбиелеуде оның ойымен де санасып отырған жөн. Уақыттың тығыздығына да қарамастан баланың қойған сұрағын жауап берген дұрыс. Балаға көп уақыт бөлу керек. ол көшенің емес, ата-ананың тәрбиесінде болуы қажет.