Қазіргі қоғамдағы бала тәрбиесі туралы мақала

Қазіргі қоғамдағы бала тәрбиесі:эмоционалдық қолдау

мен рухани дамудың маңызы

Қазіргі заман балаларының тәрбиесі және олардың қоғамдағы орны туралы терең ойланған сайын, ата-аналардың балаларына көңіл бөлуі қалай өзгеріп жатқанын байқауға болады. Менің ойымша, қазіргі қоғамдағы бала тәрбиесінің басты мәселелерінің бірі – ата-аналардың материалдық және сыртқы жетістіктерді алдыңғы орынға қойып, баланың эмоционалдық, психологиялық әл-ауқатына жеткілікті көңіл бөлмеуі. Әрине, әр ата-ана баласына бар мүмкіндікті жасағысы келеді: оны ең жақсы мектептерге апарып, түрлі үйірмелерге жаздырып, жан-жақты дамыған тұлға ретінде өсіргісі келеді. Бірақ солай жасай отырып, олар баланың ішкі әлемін, эмоциялық қажеттіліктерін естен шығарып алады.

Қазіргі ата-аналар баланы түрлі секциялар мен үйірмелерге апарып, білімге толы бағдарламамен қамтамасыз етуді ең басты мақсат етіп қойған сияқты. Әрине, бұл да маңызды. Баланың танымы кең, жан-жақты дамыған болуы үшін оған мүмкіндіктер жасау қажет. Мұның соңы баланың моральдық шаршауына, тіпті күйзелісіне алып келуі мүмкін. Бала ата-анасының күткеніне сай болмай қалудан қорқып, өзін жоғалтып алуы да мүмкін.Мысалы, кейде балаларға жетістікке жету үшін емес, жай ғана қателесу құқығы берілуі керек. Ата-аналар балаларынан үнемі жетістіктер күтсе, балалар сол үміттерді ақтай алмай қалудан қорқып, өздерін толыққанды, жеткілікті емес деп сезінуі мүмкін.Баланың достарымен еркін ойнауға, қиялын дамытуға, табиғатпен немесе қарапайым өмірлік қызықтармен айналысуға уақыты қалмайды. Бала кезіндегі шығармашылық пен ойынның орны ерекше, өйткені дәл осы кезеңде ол өзінің ішкі әлемін, жеке тұлғасын қалыптастырады.

Технологиялық даму да балалардың психологиялық және тілдік дамуына теріс әсерін тигізуде. Қазіргі балалардың көп уақыты гаджеттер мен компьютерлердің алдында өтеді. Ата-аналар баланы мазаламау үшін, оларға телефон немесе планшет беріп, теледидарды қосып қояды. Бұл баланың сөздік қорына, байланыстырып сөйлеу қабілетіне кері әсер етіп қана қоймай, оның айналадағы адамдармен қарым-қатынас жасау дағдыларын да шектейді. Бала өзіне қажетті дүниелерді экраннан көріп, алған білімі үстірт қалып, терең ойлау, мәселені шешу қабілеті дамымайды. Бұл баланың жалпы эмоционалды дамуына да теріс әсер етеді.