Бала тәрбиесіне бей жай қарамайық бастауышқа мақала

Бала тәрбиесіне бей-жай қарамайық...

Қай ата-ана болса да, идеалды жақсы болғысы келеді. Жалпы дүниеде жаман ата-ана болмайды,тіршілік иелерінің бәріне туған баласын сүю о бастан табиғатына берілген. Бірақ, өкінішке орай адам санасын тұрмыс пен қоғам билейді.Соның әсерінен адамдар түрлі әрекеттерге барады,басына түскен жағдаяттан қалайда шешім тауып шығуға ұмтылады.Бұл жерде әрине, адамның сана деңгейімен,үйінен алған тәрбиесі маңызды рөл ойнайды деп санаймын. Бүгінгі әңгімеміз отбасындағы тәрбие туралы болмақ.

Міне,көптен күткен сәби отбасында дүниеге келді.Ол өзімен бірге үлкен қуаныш пен қиындықты да бірге ала келеді.Әне ол -көз қуаныш болып,күн санап өсіп жатыр,ал уақыт сырғып өтіп жатыр. Баланың әр қылығына есің кетіп қуанасың.Оған әлемдегі бар жақсылықты сыйлағың келеді,оны жұртқа көрсетіп мақтан тұтасың,сол баланың ата-анасы болғаныңа марқаясың. Бұның бәрі үлкен бақыт екені рас.

Ал бөбек үлкейген сайын одан күтпеген мінез-қылықтар байқайсың яғни өзің ойлағандай идеалды ата-ана бола алмай жатқаныңды түсінесің.Ол тыңдамайды,қырсық мінез көрсетеді.Сөйтіп, не істерге білмей қиналған, тығырыққа тірелген уақытта келіп жетеді.Тыйым салып ұрсып,кейде жазалауға да барып қалатын кездер болады.Сосын ойлана бастайсың неден,қай жерден қателік жібердім деп.Ойлана келсек ,мәселенің түбі балаға, қай кезде «болады»немесе « болмайды» деп түсіндіруден туындайды екен.

Ата-ана баласы үшін ең алғашқы мектеп,бала айнала әлем туралы түсінігін солар арқылы қалыптастырады.Егер ата-ана- балаға сенім артып,оны жақсы көріп, бағалап, қорғайтын болса,балада әлемге деген дұрыс сенімді жүйе қалыптасады. Бала оны бірден сезінеді, өзін қорғанышта,бейғам ұстауға үйренеді. Ал егер ата-ана тарапынан қатал, немқұрайдылық пен баланы өздеріне жүк болған сияқты қабылдап,оны ұрсып,қысып ұстаса,ол өзіне сенімсіз,айналасына қорқынышпен,өмір деген қиын бір қолайсыз нәрсе екен деп қабылдап айналасына жасқана қарайды.Енді осы мәселені мысалмен қарастырып көрейік.

Кішкене 2-3 жасар бөбек анасымен аулада қыдырып,ойнап жүріп,абайсызда құлап қалды,ауыр болмаса да, ол шартсыз түрде жылап белгі береді.

1нұсқа

Анасы қатты қорқып қасына жетіп келіп, мазасыздана тұрып, баланы жұлқып орнынан тұрғызды,ол аздай ұрса бастайды. «Көзіңе қарамайсың ба,өзің ғой ,енді неге жылап тұрсың,үстің де былғанды,ақырын жүрмейсің бе»?!- деген сияқты әдеттегі сөздер қатты дауыспен айтылып жатыр. Қорқып кеткен бала ,анасының қылығына қарап одан әрі қатты бақырып жылай бастады.

2 нұсқа

Анасы жүгіріп кеп,баланы көтеріп орнынан тұрғызды,үсі-басын мұқият тексеріп, жарақат жоқ па деп қарап шықты.Сосын ешнәрсе етпейді,жайсыз болды енді,келесі жолы абайлау керек болады,жыламаймыз деп,- бетіне сүйіп қойды.Бала әрі қарай алаңсыз ойнап кетті.