Мен және менің мамандығым тақырыбындағы эссе

ЭССЕ

Өзіңді қарапайым жылы лебізіңмен сыйлата білмесең, құр қаталдықтан

түкте шықпайды.

А.П.Чехов.

Мен және менің мамандығым.

Шалғынбаева Ақтолқын Кәтжанқызы

Ынтымақ орта мектебінің әлеуметтік педагогы

Мен тәрбиешімін, ұстазбын, педагогпын . Мен тағы өзім сияқты жаратылған, жер басып жүрген пенделерді өмір сүруге үйретушімін. Жай ғана пенделерді емес, кішкентай ғана пәк сезімді бүлдіршіндерді тәрбиелеушімін.

Сонымен қатар ұстаздарға психологиялық күш берушімін.Ата аналарға қолдау көрсететін кеңесшімін. Оқушыларға рух беріп , өзін өзі тануына ықпал ететін қолдаушымын. Себебі бұл менің мамандығым.

Бала – ол қаймағы бұзылмаған сүт, мөлдірі қоюланбаған су, тап-таза ақ парақ, жып-жылтыр айна. Жақсысы да, жаманы да бетінде. Айнадай көз алдыңда тұр. Айнаға қарайсың да кемшіліктеріңді түзетесің, жетістіктеріңе қуанасың. Күлсе қуанасың, жыласа мұңаясың. Міне осылай уақыт өте береді, өте береді. Тоқтауы жоқ , өмір атты кітаптың парақтарын солармен бірге ашасың, солармен бірге жабасың.

Мен педагогикалық шеберліктің мәні – алдымен терең түсіну, сонан соң үйрету деген тұжырымдаманы негізге аламын. Әлеуметтік педагог алдына келген әр сәбиді өз баласындай сүйетін, сонымен қатар өз мамандығын сүйетін патриот, өз ісінің шебері, кеңесші, жаттықтырушы, ізденімпаз, шығармашыл, жаңашыл, терең білімді болуы тиіс.

«Педагог болу үшін оған әуел бастан бейімделіп туу керек» дейді ертедегі педагогтар.Иә, менің табиғатым осы әлеуметтік педагогикаға тым жақын. Өйткені , ашық ауыз, біреудің сырын паш ету, өтірік, өсектен бойымды аулақ салып жүретін жанмын.