Тіл тірегіміз соғып тұрған жүрегіміз тәрбие сағаты

Тақырыбы:

Тіл тірегіміз, соғып тұрған жүрегіміз!

Сабақтың мақсаты: тілдің қасиетін сезінуге, ұлттық тілдің өркендеуіне, ана тілімізді сүана тілімізді сүюге, тілдің мәртебесін көтеруге үйрету, танымдық қабілеттерін арттыру;

Мемлекеттік тіл – қазақ тілі туралы ғұлама ойшылдардың пікірін меңгере отырып, өмірде ана тілінің атқаратын рөлі маңызды екенін үйрету;

Оқушылардың тілін, ой-өрісін дамыту, өз ой-пікірлерін ашық, әрі еркін жеткізе білуге баулу.

Қолданылатын көрнекіліктер: Қазақстан Республикасының рәміздері, тіл туралы нақыл сөздер.

«Тілі жоғалған жұрттың өзі де жоғалады»

(А.Байтұрсынов)

«Ақыл көркі – көңіл, тілдің көркі – сөз»

(мақал)

«Анамыздың ақ сүтімен дарыған тілімізді ұмытпау – бүкіл ата-бабамызды, тарихымызды ұмытпау»

(Б.Момышұлы)

Тіл – әр халықтың ұрақтан ұпаққа жалғасып келе жатқан қасиетті құралы. Оны әр уақытта аялап, шұбарламай кейінгіге жеткізу – біздің борышымыз.

Х.Досмұхаммедұлы: «Тіл – жұрттың жаны. Өз тілін өзі білмеген ел - ел болмайды. Мәдениетке ұмтылған жұрттың алдымен тілі өзгермекші. Тілінен айырылған жұрт – жойылған жұрт», - деп керемет айтқан. Тіл жолындағы күрес – киелі күрес. Тілді қару еткен адамның ары да, жаны да таза болар еді. Тіл арқылы қарым-қатынас жасау өте күрделі процес.

Тіл – халықтың басты қасиетті байлығы болса, байлығымызды келешек ұрпаққа қалдыру, оның қасиетін білу мақсатында Қазақстан Республикасының «Тіл туралы заңы» 1989 жылы 22 қыркүйекте, Жоғарғы Кеңестің сессиясында қабылданған болатын. 1990 жылы 20 қыркүйекте «Қазақ тілі қоғамы» құрылды. Оның мақсаты қасиетті тілімізді қастерлеу, дамыту, басқа ұлт өкілдеріне үйрету еді. Елбасы Н.Ә.Назарбаевтың 1998 жылғы жарлығына сәйкес «22 қыркүйек Қазақстан халықтарының тілдері күні» ретінде аталып келеді.

Қазақ тілі өзінің далсындай кең пішілген жайдары да жалпақ тіл. Оған қысылып-қымтырылып, ерін ұшынан шүлдірлеп-былдырлау мүлде жат. Қазақ нені айтса да ауызды толтырып айтады. Қазақ сөзі қашанда даланың қоңыр желіндей аңқылдап еркін есіп тұрады. Қазақ тілінің баязы мақалы – домбыраның күмбір қаққан сазындай. Асқақ әуенділігі – шырқап салар әніндей. Шешендерден шыққан қара сөзінде, келісім, іштей үйлескен ырғақ болады. Сөз бен сөз, дыбыс пен дыбыс өзара ұйқасып, жымдасып жатыр. Тыңдаушысын бірден ұйытып әкететін осы үндестік пен әсем ырғақ – құлақ түбінде мөлдір шыныдай сыңғырлап, қазақ тілін сұлу да, сиқырлы…