Жер – ортақ үйіміз тақырыбына 4-сынып сабақ жоспары

Тексерілді: _______________

«____»______________________ Пән: Өзін – өзі тану Мектебі: ____________________ Күні: _______________ №: 31 Мұғалімі: Сыныбы: 4 Оқушылардың саны: Тақырыбы: Жер – ортақ үйіміз Құндылығы: Сүйіспеншілік Қасиеттері: Жақсы көру, қамқорлық, бауырмалдық

Мақсаты: Оқушыларға жер барлық адамға ортақ екенін түсіндіре отырып, сүйіспеншілік құндылығының мәнін ашу . Міндеттері: 1. Білімділік: Оқушыларға туған жерін жақсы көруді үйрету 2. Дамытушылық: Оқушылардың туған жеріне қамқорлық жасау қасиеттерін дамыту. 3. Тәрбиелік: Оқушыларды бауырмалдыққа тәрбиелеу.

Ресурстар: (материалдар , дереккөздер) 1.bilim-all.kz 2.https:// infourok.ru

Сабақтың барысы:

1. Ұйымдастыру кезеңі. 5 Т – ережесі: 1. Тәртіп. 2. Талап. 3. Тыныштық. 4. Тазалық. 5. Татулық. Балалар ережені есімізге түсіріп, сыныптың тәртібін сақтап, оқып - білуге талаптанып, тыныштықты орнатып, тазалықты сақтап, бүгінгі күнімізді татулықпен өткізейік. Жағымды күйге келу. «Жағымды сөздер» Мақсаты: өзін-өзі одан әрі ашу, өзін-өзі тану, өзінің және айналасындағылардың психологиялық мінездемесін анықтау және талдау іскерлігін дамыту. Қатысушылар шеңбер бойымен отырады. Жүргізуші жағымды сөздер айта отырып, кез-келген біреуге доп лақтырады. Допты алған ойыншы шеңбердегі қатысушылардың кез-келгенін таңдайды да, оған жағымды сөзін айтып допты лақтырады. Доп қатысушылардың бәрінде болып шыққанға дейін ойын жалғаса береді. Жағымды сөздер қысқа, ең жақсысы бір сөзден тұрса болады. Үйге тапсырма. 1. №30 – сабақ. 5 – тапсырманы орындау. 2. Келесі сабақ. №31 – сабақ, «Бесік» мәтінін оқып келу Сұрақтар: • Жер ғаламшары несімен ерекше?

• «Жер – жайлы мекен» деп неліктен айтады? • «Жер – жамылғы» дегенді қалай түсінесіңдер? • Жер мен адамның қандай байланысы бар? • Өзің жерді не үшін қадірлейсің? 3. Сабақтың дәйексөзі. Мықты болсаң, жердей бол. Халық нақылы Сұрақтар: 1. Жердің мықтылығын қалай білуге болады? 2. Дәйексөзден қандай ой түйдіңіз?

4. Оқиға айту (Мұғалім сыйы).

Жер-мекен

Ө. Қанахин

Бала Көбелек бір айдай құндағында жатты. Қыбыр етерге шамасы жоқ.Жан-жағына көз салып та жарытпады. Бірақ шілдеде аңқып піскен көк шөптің қауызы, жаңа жарған алуан түрлі дала гүлінің хош иісі шыдатар емес. Ертеңгі салқын самалкөбелектің титімдей бойына ерекше күш-қуат береді. Сол сәттері Бала Көбелектің сәби көңіліне қанат біткендей болады. «Ұшам! «Қашан ұшам!», – деп ол тыпырши бастайды.Бірақ мерзімі жетпей құндақтан құтыла алмайтынын, балалықтан болар, шынымен білмейтін.

О,алақай! Бір ай бойы тырп еткізбей ұстап жатқан құрсау-құндағы бір кезде әншейін шіреніп қалып еді, өзінен – өзі қақ айрылды. Сол-ақ екен екі тал мұрты едірейген Бала Көбелек тау тарысындай ғана дөп- дөңгелек жұмыр басын тез көтере қойды. «Осыным өңім бе, әлде түсім бе?!» – дегендей, титімдей моншақ тәрізді жылтыраған шыны көзін әрлі-берлі төңкеріп, айналасына асыға қарап өтті. Содан соң құйтақандай денесін қозғап қалып еді...о,ғажап! – ұшты да кетті.

Биіктегі таза ауамен салыстырғанда, өзі құндақталып жатқан жердегі көк жапырақтың арасы оған сызы қолқаңды қапқан, тар қапас, төңірегі мүңкіген иіске толы жағымсыз бір жай болып көрінді.

Бала Көбелекбіраздан соң өзінің түр-тұрқына көз салды. Қанатының сұлу жаралғанына қатты сүйсінген ол тіпті есіріп кетті. Бала Көбелектің қос қанаты, шынында да, көрген кісі таң қалардай әсем еді.

Бала Көбелек олай ұшты, былай ұшты.Шырқау биікке де көтерілді, төмен құлдилап та көрді. Жиегін селдір қамыс көмкерген жіңішке өзекті бойлай ұшты. Адамдар салып тастаған теп-тегіс жолды да кесіп өтті.Сары жазықта жайқалып өсіп тұрған қырмызы гүлдерге қатты қызықса да, жөргегінде жатқанда: «Осыдан маған қанат бітер болса бар ғой, өмір бойы аспанда қалықтап жүріп тіршілік етіп, жерге әсте түспес едім»,- деп өзіне-өзі серт бергені есіне түсіп, оларға да аялдаған жоқ.

Қойшы, әйтеуірБала Көбелектің кейде қалықтай, кейде қалқи, кейде самғай, кейде зымырай, кейде