Алжир мемлекеті туралы география таныстырылымы

Алжир (араб.: الجزائر ‎ аль-Джаза́ир ), толық атауы Алжир Халық Демократиялық Республикасы (араб.: الجمهورية الجزائرية الديمقراطية الشعبية ‎ аль-Джумхури́я аль-Джазаири́я ад-Димукрати́я аш-Шааби́я ) — Солтүстік Африкадағы мемлекет . Жерорта теңізінің батысында орналасқан . Батысында Мароккомен , Батыс Сахарамен , оңтүстігінде Нигериямен , шығысында Ливия және Туниспен шектеседі . Жері 2,42 млн. км2. Халқы 34,0 млн. адам (2008). Негізгі халқы — алжирліктер — 14,9 млн адам ( барлық халықтың 98,4%-і). Халықтың 99%- ін мұсылман сунниттер құрайды . Мемлекеттік тілі — араб тілі . Астанасы — Алжир қаласы 15 әкімшілік уәлаятқа бөлінеді . Жер аумағы Әлем бойынша 10-шы-орын . Тәуелсіздік күні 5 шілде 1962 (Франциядан)

Туы мен елтаңбасы

Кен байлықтарынан мұнай, табиғи газ, темір, қорғасын, мырыш, фосфорит, сынап өндіріледі.

Алжирдің солтүстік жағалауын Жерорта теңізі, ал орталық бөлігін Алжир Сахарасы, оңтүстігін Тамезруфт шөлі алып жатыр. Жер бедеріне қарай Жағалаулық Атлас (2310 м), Сахара Атласы (2330 м) тау жоталары, оңтүстік шығысында Ахаггар таулы қыраты болып бөлінеді.

Теңіз жағалауында субтропиктік климат қалыптасқан. Қаңтар айының орташа температурасы — 5-120С, шілдеде — 250С, орталығы мен оңтүстігінің шөлді өңірінде 350С-қа жетеді. Жауын-шашын мөлшері оңтүстігінде 100-200 мм, солтүстігінде 500-1200 мм-ден аспайды.

Жерорта теңізі. Басты өзені: Шелиф (700 км). Тұзды көлдер көптеп кездеседі (Шотт-аш-Шерги, Шотт-әл-Ходна т.б.)

Жерорта теңізінің тау беткейлерінде мәңгі жасыл ормандар , ал атырабының қалған бөлігінде шөл , шөлейт өсімдіктері өседі .

Мемлекеттік құрылымы.

Президент. Абдель Азиз Бутефлика

Премьер-министр. Абдельмаджид Теббун

Үкімет түрі . Парламенттік республика

Валютасы. алжир динары

Алжир Демократиялық Халық Республикасының жалпы жетістіктері: екі жүз мыңнан астам студент, 170 жоғары оқу орны (университеттер), 7 университеттер, 700 кәсіби мектеп.

Алжир халқының әдебиеті араб, кабиль, француз тілдерінде дамыған. Отаршылық қамытынан құтылуға ұмтылған халықтың өр рухына оның биік азаматтық пафосы сәйкес келеді. Халық ақындары (маддахтар) азаттық үшін қарулы күреске үндеді (Абду-л-Қадыр, Саид Абдолла, Мұхаммед Белкаир т.б.).