Мамандығым мақтанышым тақырыбындағы эссе мектепке дейінгі балаларға

Эссе. «Мамандығым – мақтанышым»

Бала жүрегі – кішкентай күй сандық.

Ол сандықтың кілтін тапсаң ғана ашылады.

Тәрбиешінің қолында әр кезде сол кілт жүруі керек.

М. Шаханов.

Мен өз мамандығымды мақтан тұтамын. Өйткені мен бала бағбаны - тәрбиешісімін. Таңғажайып ешнәрсеге алаңдамай мейірімділікке сенетін, кішкентай алақанын менің алақаныма қойып, өз құпияларын айтып маған сенім артатын, пәк көңілді балалардың әлемімен тереңірек танысып, өз өмір тәжірибемнің мейірімінің дәндерін себу - менің жұмысымның мәні. Балалармен жұмыс жасау – үлкен бақыт. Балалармен өткізген әрбір сәт, қарым-қатынас маған қуаныш, шаттық сыйлайды.

Мен жас өспірімдерге арнаған осы уақыттарды өмірімдегі ең бір бағалы уақытым, бақытты кездерім деп айта аламын. Балабақшаға кіргенде жас бүлдіршіндердің жағымды үндері, сыңғырлаған күлкілері «Сәлеметсіздер ме,балалар» деген сөзіме берген балалардың «Сәлеметсіз бе, апай !» деген жауабы бір сергітіп, серпілдіріп тастайды. Сондықтанда, бұл сөз мен үшін қадірлі, мен үшін құдыретті сөз. Күнде жұмысқа келгенде, балалармен бірге болған әрбір уақытым мені жаңа әлемге жетелегендей болады. Алдымда отырған жас бүлдіршіндерімнің сүйкімді де, әдемі, байсалды да, ақылды жүздерін көрсем, әрбір үйдің ерке баласының жүздерінен не нәрсені де білуге құштар шабытты, сұраулы жанарларын байқаймын. Олардың менен күтетіндері өте көп...

Тәрбиешілердің басым бөлігі айрықша адамдар, олар өз қызметі үшін құрмет те, сый да күтпейді. Олар өздерін қажет маман ретінде сезініп, қоғамнан өз орнын тапқысы келеді.

Педагогикалық шеберліктің мәні алдымен қызықтыру, сонан соң үйрету деген тұжырымдамасын негізге аламын. Менің негізгі мақсатым – балаларға жақсы көңіл – күй сыйлай отырып, саналы тәрбие, сапалы білім беру. Өзімді әр оқу іс-әрекеті үстінде балаларға бағыт беруші, жол сілтеуші рөліне қоямын.

Тәрбиеші балармен жұмыс барысында ойнай білуді, тыңдай білуді, тыңдата алуды, ойлай білуі және ең бастысы - әр баланың жағдайына, ішкі жан дүниесіне үңіле білуі керек деп ойлаймын. Себебі баланың жаны, ашыла алмай тұрған гүл күлтелеріндей нәзік. Осы гулдің ашылуына одан әрі қалай гүлденуіне біз, тәрбиешілер өз тарапымыздан ықпал етеміз.