Мемлекеттік рәміздер – тәуелсіздіктің нышаны мақаласы

Мемлекеттік рәміздер – Тәуелсіздіктің нышаны

4 маусым – қазақ тарихының ерекше беті.Бұл күні – 1992 жылы – Тәуелсіз Қазақстанның мемлекеттік рәміздері: Туы, Елтаңбасы және Әнұраны ресми түрде бекітілді. Бұл оқиға егемен елдің рухани тәуелсіздігін айшықтап, халықтың ғасырлар бойғы аңсаған арманының жүзеге асқанын білдірді.

Мемлекеттік рәміздер – әр мемлекеттің егемендігін, тәуелсіздігін, ұлттық болмысын білдіретін қасиетті белгілер. Олар – халықтың жүрегіне жақын, жанымен ұғысатын нышандар. Рәміз – жай сурет немесе әуен емес, ол – елдік сана мен ұлт рухының көрінісі.

Көк Ту – көк аспандай ашық болашақтың, еркіндіктің нышаны.Онда күн бейнесі – тіршілік пен жарықтың белгісі. Қыран – қазақ халқының биік рухы мен еркін өмір сүруге деген ұмтылысы. Ал ұлттық өрнек – қазақтың бай мәдениеті мен салт-дәстүрінің көрінісі.

Елтаңба – ұлттың біртұтастығы мен өткен тарихының белгісі.Ондағы шаңырақ – бірлік пен отбасылық татулықтың, ал қос пырақ – күш пен тұрақтылықтың символы. Елтаңбада бүкіл қазақтың кең даласы мен терең тамыры бейнеленген.

Әнұран – елдің жүрек үні.Ол шырқалғанда – бойымызды мақтаныш кернейді. Әнұранды айту – Туға тағзыммен тең. Бұл – ел алдындағы серт, болашаққа сенім, ата-баба аманатына адалдық.

Бүгінгі ұрпақ үшін рәміздер – жаттанды сөз емес, ұлт алдындағы жауапкершілік.Жастар Туға қарағанда, өз арманына қарасын. Бірақ сол арманының көк Тумен байланысып тұрғанын ұмытпасын. Елтаңбаны құжаттан емес, жүректен іздесін. Әнұранды тек дауыспен емес, жанымен орындасын.

Рәміздер – рәсім үшін емес, сана үшін қажет.4 маусым – жай күн емес. Бұл – елдің еңсесі биіктеген, рухы жаңғырған күн. Бұл күн – әр қазақ баласына елді сүюдің, өткенді құрметтеудің, болашақты бірге қалыптастырудың мәнін еске салатын күн.